نبود خلاص ما را ز دو چشم شوخ شنگشکه چو در کرشمه آید گذرد ز جان خدنگش

هوس شکار دارد منم از جهان و جانیوگرم هزار باشد نبرم یکی ز چنگش

همه را خیال بودی که مگر دهن نداردسخنش اگر ندادی خبر از دهان تنگش

شدم آن چنان ز مستی که به دوش می‌برندمنچشیده نیم جرعه ز شراب لعل رنگش

قدمی به دیدن ما ننهد مگر به سالیبه مبارکی چو آید نبود دمی درنگش

سر ما و آستانش که کم از سگی نباشمکه چو بر دری نشیند نزند کسی به سنگش

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. به همام التفاتی نکند ز کبر باریسر صلح چون ندارد هوسی بدی به جنگش

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О вине