نه باغ بود و نه انگور و می، نه باده‌پرستکه دوست داد شرابی به عاشقان الست

هنوز در سر ما هست ذوق آن مستیحریف مجلس او تا ابد بود سرمست

ز دست و پا و سر ما اثر نبود هنوزکه جان شراب محبت کشید و رفت از دست

اگر چه از شکن زلف خوب رویان شددلم شکسته ولی عهد روی او نشکست

ز غیرت است که چندین هزار پرده نورمیان دیده عشاق و روی خویش ببست

گذشت عکس وی از پرده‌ها و پرده مادرید و زاهد مستور گشت باده پرست

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. همام را همه شب انتظار خورشید استخنک دلی که به نور صفات حق پیوست

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви