سری دارم ز سودای تو سرمستکه با چشم تو آن را نسبتی هست

به گوشم می‌رسد از هر زبانیکه دیدم چشم مستش رفتم از دست

ز دل بویی ندارد هر که جانشبدان پیوسته ابرویت نپیوست

نپندارم که جز پیش دهانتنشانی ز آب حیوان در جهان هست

دل از خورشید رخسار تو می‌سوختبه زیر سایه زلف تو بنشست

همی زد سرو لاف از سربلندیچو بالای بلندت دید بشکست

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. زمین را پای‌بوست می‌دهد دستهمام از ذوق آن چون خاک شد پست

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов