می‌آمد و خلق شهر در پیوز شرم روان ز عارضش خوی

دزدیده به سوی من نظر کردکز دوست مباش بی‌خبر هی

در حال و ان یکاد برخواندهر کس که نظر فکند بر وی

خوبان جهان کمر ببستنددر خدمت سرو دوست چون نی

زاهد چو لبش بدید می‌گفتمن توبه نمی‌کنم از این می

هر جا که فتاد عکس رویشگلزار همی شکفت در پی

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. می‌رفت و همام در پی اوفریادکنان که هجر تا کی

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе