اینک آن روی مبارک که سزای نظر استمه چه باشد که ز خورشید بسی خوب‌تر است

روح پاک است مصور شده از بهر نظرور نه این حسن نه اندازه روی بشر است

سخنت آب حیات است و نفس مشک و عبیرهر دو را از لب شیرینْت گذر بر شکر است

هر حدیثی که رود پیش هوادارانتبجز افسانه عشق تو همه دردسر است

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. رشکم آید که نظر بر دگری اندازییا از آیینه که از عکس رخت بی‌خبر است

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви