هر کاو سر تو دارد پروای سر نداردمست تو تا قیامت از خود خبر ندارد

هر عاشقی که جانش بویت شنیده باشدسر بی نسیم زلفت از خاک برندارد

تر دامن است هر کاو لافی زند ز عشقتوان گه دو چشم خود را پیوسته تر ندارد

آنجا که حاضر آید آن شکل و آن شمایلگر بنگرد به غیری چشمم نظر ندارد

سر تا قدم چو جانی ای آب زندگانیکاین حسن و این لطافت هرگز بشر ندارد

سرهای عاشقانت بر خاک آستانتچندان بود که آنجا کس رهگذر ندارد

هر یک به جست و جویی میلی کند به سوییجانم ز منزل تو عزم سفر ندارد

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. وصفت چنان که باید دایم همام گویدهر کان گهر نبخشد هر نی شکر ندارد

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви