نیِ بی‌نوا ز شکّر به نوا شکرفشان شدچه خوش است نغمه او را که حیات جاودان شد

منگر در آن که دارد تن نازکش جراحتبنگر که تا چه راحت ز وجود او روان شد

تن پر ز نیش دارد چو درون ریش داردغم و درد بیش دارد نفسش حیات از آن شد

دل و جان چو نیست نی را عجب است این که داردخبری ز حال دل‌ها که انیس عاشقان شد

به سخن دهن گشاده نه که سر به باد دادهچو سر و زبان ندارد ز چه صاحب بیان شد

نفسش مسیح مریم که حیات بخشد از دمبه سخن گرفته عالم چو همام مهربان شد

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. چو شنید مرغ جانم ز نوای نی صفیریز دیار تن زمانی به جوار آشیان شد

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов