سر تا قدم به آب حیاتت سرشته‌انددل‌ها مثال نقش تو بر جان نبشته‌اند

گر زاهدان صومعه بینند صورتتعاشق شوند بر تو وگر خود فرشته‌اند

رویی چنین به حسن و لطافت ندیده‌امزین نوع گل دگر به جهان در نکشته‌اند

چون آمدی به منزل دنیا که از بهشتخوبان نازنین را بیرون نهشته‌اند

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. مست شبانه بود همام از شراب عشقآن صبح‌ها که طینت آدم سرشته‌اند

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви