Nə vecinə
Əli çiçək, ayağı gül,Teli ipək, darağı gül,Üzü qönçə, yanağı gül,Boya onun nə vecinə?!
Günəş əridə dağları,Əriməz sinənin qarı.Başı buluddan yuxarı,Dərya onun nə vecinə!
Nə fələyə, fələk deyir,Nə illərə boyun əyir,Yerişindən yer titrəyir,Qaya onun nə vecinə.
Hər sözü duzlu-məzəli,Yüz işvəli, yüz qəmzəli,Sərxoşdur, dünya gözəli,Dünya onun nə vecinə.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/huseyn-arif-ne-vecine
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Heyifdir, anasız olmasın uşaq,Başından min boran, qar gəlib keçər.
QıymasınTufan qalxıb söyüdləri əysə də,Nə palıda, nə çinara qıymasın.
Sadə adamlara minnətdaram mənBir nazir sağında, rəis solundaQuruyub qalmadım müqəvvalar tək.
QocalarGah çəliyə dirsəklənib dayanır,Gah daş üstə dincin alır qocalar.
Стихи других поэтов · О природе
O gün millət ki əltafı olub şövkətli sultanın,Hilalın haləsi qılsın əhatə türk övtanın.
Daş məktublarBoyalı heykəllər, yazılı daşlarXəyalı oynadıb çəkir uzağa,
QəzəlVahəsrəta ki, tərki-vəfa qıldı yarlər,Əfğan ki, keçdi həsrət ilə ruzigarlər.
Dənizin cinayətiGörməyə gəldik səni biz uzaq ölkələrdən,Aman, ey Qara dəniz! Bu tatlı görkəmlə sən