Saraylar yıxılırkən
İnqilabi şair LahutiyəQasırğalar, boranlar, fırtınalar içindəIllərlə dinlədik biz acıqlı harayları,Dəmir atları çapdıq odların qucağına,Biz yıxdıq, biz devirdik o qanlı sarayları.O saraylar ki, orda qanlı peymanələrdəIçildi yoxsulların zəhərli göz yaşları,O saraylar ki, rəngi qızıl qanla boyanmış,Insan kəllələrindən yaranmışdır daşları.Biz vurarkən zərbəni cütbaşlı ağ qartala,Bir təkanla yıxıldı onu bəsləyən yuva.Mən bilirəm, sənin də qəlbində bir arzu var,O yol çəkiən gözlərin uzaq bir yurda dalmış.Ayırmış bir dünyanı ikiyə, bax bu dağlar,Bizdə bahar açılmış, o yeri boran almış.Mən bilirəm qoynunda qaynaşır uzaq ümman,Üsyanların içində keçər günlər və aylar,Mən bilirəm o titrək dodaqlarında Iran,Var onun da qoynunda yıxılmalı saraylar...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/ildirim-saraylar-yixilirken
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Yenə gəldi könlümün küsdüyü bui lk bahar,Yenə açdı, şerimə ruh verməyən çiçəklər…
Qara dastanKimsə bilməz Tanrıdağın yaşınıDuman almış Altayların başını.
QafqasBir zamanlar Puşkinin dindirib ələmini,Ona mənfa yerində gözəl bir cənnət oldun.
Qafqaz dağlarınaÜlküdaşım Leylaya*Qanadım yox, uçub gəlsəm yaxana,
Стихи других поэтов
Bütün zalımların yurdu, İlahi, tarümar olsunFüqərəyə zülm edən şəxsi yaman dərdə düçar olsun
Gəraylı: Ala gözlü nazlı dilbərAla gözlü nazlı dilbər,Vaxtın keçər demədimmi,
Milli marşVurulur meydanda sinci-dəf,Vurulur meydanda sinci-dəf,
Ey gül, səni bilməm necə ustad çəkibdirEy gül, səni bilməm necə ustad çəkibdir,Nəqqaş-i əzəl sünin edib yad çəkibdir.