طبع من این نکته چه پاکیزه گفتسهل بُوَد خوردن افسوس مفت

مردم این مُلک ز کِه تا به مِههیچ ندانند جز احسنت و زِه

هرکسی اندر غم جان خود استفارغ از اندیشه نیک و بد است

بعد که مُردم ، همه یادم کنند!رحمت وافر به نِهادَم کنند!

گر بر کناس بری یاس رارنجه کنی شامه کناس را

زآنچه پس از مرگ برایم کنندکاش کمی حین و بقایم کنند

دل به کف غصّه نباید سپرداوّل و آخر همه خواهیم مُرد

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов