مرا هست یک طوطی اندر قفسکه مِثلَش به‌خوبی ندیدست کس

سرش سبز رنگست و دُمّش درازبه چنگال و منقار مانندِ باز

خوراکش دهم از نخودچی و قندنخودچی و قند است او را پسند

چنان هوشیارَست و با جوهَر استکه از اکثر بچه ها خوشتر است

ز تو هرچه بشنید گیرد به یادچو شاگرد با فهم از اوستاد

همین نکته بس باشد از هوش اوکه چیزی نگردد فراموش او

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов