Dağlar
Ona qanad verən öz xəyalıydı,Məskəni dağların yaşıl yalıydı.O, şerin ağsaçlı bir qartalıydı,Zirvəndə doyunca süzmədi, dağlar!
Sevirdi yurdunu Vurğun dərindən,Onu əcəl aldı elin əlindən.Heyf ki, şerinin lalələrindənMina gərdəninə düzmədi, dağlar!
Sevdi Mil düzünü, sevdi Muğanı,Sevdi qara gözlü gözəl ceyranı.Gəzdi qarış-qarış Azərbaycanı,Lakin bir çoxları gəzmədi, dağlar!
Vurğun ellər dedi, elləri seçdi,Mahir ovçu kimi çölləri keçdi.Çoban sərnicindən dələmə içdi,Fəqət dodağını büzmədi, dağlar!
Mağarda saz tutan tellər vurğunu,Bülbülü mat qoyan güllər vurğunu.Səməd Vurğun kimi ellər vurğunuMin il yaşayaydı, yüz nədi dağlar!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/islam-seferli-daglar
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О любви
در دل نگذارمت که افگار شویدر دیده ندارمت که بس خوار شوی
Su verSallanıban bağdan gələn ay maralım, bir su ver.Malım-mülküm sənin olsun, küllü varım, bir su ver.
Şe’r və məhəbbətŞadam səri-kuyində nikahban ola bilsəm,Bir dəm hərəmi vəslinə mehman ola bilsəm.
Qamətin tək boy atıb sərv xuraman olmazQamətin tək boy atıb sərv xuraman olmaz,Arizin tək, sənəma, bir guli-xəndan olmaz.