از رسول بزرگ، واعظ شهرگفت روزی حکایتی خندان

که به روز قیام حی قدیمچون دهد امتزاج چار ارکان

هرچه از کافر و مسلمان هستجمع گردند با تن عریان

می‌کند جبرئیل از مخلوقرده‌هایی جدا ز پیر و جوان

هرچه پیر است سوی نار بردهرچه باشد جوان برد به جنان

پیره زالی کریه و بد منظرگفت با واعظ ای خجسته‌ بیان

این حدیثی که نقل فرمودیز آن رسول بزرگ هر دو جهان

شامل حال ما اگر باشدتیز بر ریش مردم نادان

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов