از جنبش این دریا هر موج که برخیزدبر والوی جان آید بر ساحل دل ریزد

دل را همه جان سازد، جان را همه دل آنگهجان و دل جانانرا با یکدیگر آمیزد

جان و دل جانان را با یکدیگر آن لحظهفرقی نتوان کردن تمیز چو برخیزد

چون پادشه وحدت بگرفت ولایت راآنملک بدان کثرت، بگذارد و بگریزد

جائیکه یقین آمد، شک را چه محل باشدظلمت بکجا ماند با نور که بستیزد

سنگان صحاریرا سیراب کند هر دماز فیض چنین دریا ابریکه برانگیزد

از گلشن جان و دل فی الحال فرو شویدگردیکه براو گه گه غربال هوا بیزد

ای مرد بیابانی بگریز ازین ساحلزان پیش که در دامن موجیت فرو ریزد

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. چون مغربی آنکس کاو پرورده این بحر استاز بحر نیندیشد وز موج نپرهیزد

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов