Муджиреддин Бейлагани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ادام الله ایام البهارو الیس لیله حلل النهار
Мулямма 40الراح الراح یا سؤلی یا املیفالنور غاب و خاض النوم فی المقل
Мулямма 46هات یا عقلی و دینی من صبابات الزمانلا تعدنی ان قلبی لیس یرضی بالامان
Мулямма 49جلال الدین! نلت مدی الامانیو ساعدک الزمان بلا توانی
Мулямма 50مکانک فی الوری اعلی المکانو شأنک قد تفوق کل شان
Таркиббанд 4خسروی کاینه روی ظفر خنجر اوسترونق سلطنت از تیغ ظفرپرور اوست
Таркиббанд 6خسروا قهر تو گر بار بر ایام نهدصبح را عقل سیه روی تر از شام نهد
Таркиббанд 8ای دل نه سنگ خاره ای! آخر فغان کجاست؟وی دیده گر نسوختی اشگ روان کجاست؟
Таркиббанд 9شه زاده رفت شور به عالم درافگنیدوین طاس سرنگون فلک خرد بشکنید
Таркиббанд 10رفتی و درد دل به جهان در گذاشتیخفتی و دستها همه بر سر گذاشتی
Таркиббанд 11ای مرغ بر پریده به بالا چگونهای؟وی دُرِّ باز رفته به دریا چگونهای؟
Таркиббанд 13دل در اندوه جان نبایستیجان حریف جهان نبایستی
Рубаи 4اکنون که شد از دست من . . .وصل تو که جان من بدو یافت طرب
Рубаи 5مه مژده دهد به عمر جاوید امشببربط بنهد ز دست ناهید امشب
Рубаи 15شاها! تویی آنکه آسمان پایه تستدین داری و شرع پروری مایه تست
Рубаи 19تا دل به کف تو رایگان افتادستصد گونه مرا به جان زیان افتادست
Рубаи 23چون دید بتم که کار من بر خطرستوز درد دلم بر رخ زردم اثرست
Рубаи 25شبها که من از وصل تو بودم سرمستمسکین دلم از روز غم ایمن نشست
Рубаи 31زان روز که چشم من به رویت نگریستنگذشت شبی که در غمت خون نگریست
Рубаи 33ای موی سپید هیچ آزرمت نیست؟بر من بجز از تاختن گرمت نیست؟
Рубаи 46گر یار به خون تو کمر در بنددای دل مکن آنچه از تو خرد نپسندد
Рубаи 54دریاب دلی را که به داغت سوزدزان پیش که خط از پر زاغت سوزد
Рубаи 59با من ز تو یادگار جز درد نمانددور از تو ز من جز نفسی سرد نماند
Рубаи 65دست تو به جود طعنه در میخ زنددر معرکه تیغ گهر آمیغ زند
Рубаи 72مگذار که سودم به زیان در برودو آوازه جورت به جهان در برود
Рубаи 74ابر آمد کز جود سرافراز شوددر بارد تا با کفت انباز شود
Рубаи 76یارم چو گه خشم کم آزرم شودسردیم بگوید آنگهی گرم شود
Рубаи 80بلبل به سحر دو دیده پر خون آیدبا ناله و نوحه دگرگون آید
Рубаи 83خورشید رخت شبی که وصل آرایدبا پرتو او ستاره پیدا ناید
Рубаи 91جانم به سر زلف مشوش بگذارخوش باش و مرا به عیش ناخوش بگذار