Муджиреддин Бейлагани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
زهی ملک بخشی که از روی قدرتسهپر از حوادث امانت فرستد
Кыта 28هوا ز انسان خنک شد کز جنان حورا همی گویدخنک آنکو درین سرما مقام اندر سقر دارد
Кыта 34تو آفتاب و سحابی شها به چشم کرمدرین نهال نگر پیش از آنکه خشک شود
Кыта 57مرا دل نه و دردهای دلیکه عاجز شدستم ز درمان خویش
Кыта 62هر آن عمری که آن از کام دل بر گوشه ای افتدز من پرسی من این را از حساب عمر نشمارم
Кыта 67سعد دین اسعد آن یگانه دهرزو دو من باده خواستیم سه تن
Кыта 83به خدا گر خدا روا داردکه تو یک پشه را برنجانی
Мулямма 2یا من اصابته حمی غیر نائبهلا کان عرضک ما یبقی لها غرضا
Мулямма 11اسعد فقد اقبل وجه النهارواقض ذمام الورد والجلنار
Мулямма 18الصبح علی الضلام مقبلان تسق لنا المدام عجل
Мулямма 26قد باهت الثغور باعلام بهلوانو ارتاحت السعود بایام بهلوان
Мулямма 29ناح الحمام بذاتهافاشرب علی اصواتها
Мулямма 34الامر فی نفاذ والملک فی قراروالعید قد تجلی من غرة النهار
Мулямма 37الا یا ساکن الدار رأیت الثلج فی الدارفاوقد بیننا جمرین من خمر و من نار
Мулямма 48دمت دمعی با جفان و لست مذنب جانیو صارالقلب مشعوفا بالفاظ کمر جان
Таркиббанд 5تاج بخشی که گذشتست ز گردون قدمشتنگنایی است جهان پیش سواد حشمش
Таркиббанд 14روح را خار در جگر فگنیدعقل را خاک در بصر فگنید
Рубаи 2تا سایه فگند سرو آزاد بر آبتا عکس گل شکفته افتاد بر آب
Рубаи 6در بزم تو گل با می سوری در ساختبا باده و گل نرد طرب باید باخت
Рубаи 11کار دو جهان از دو محمد شد راستوز سایه هر دو ملت و ملک بجاست
Рубаи 18هر کو دل و جان به خدمتت پروردستبا نعمت و ناز جفت وز غم فردست
Рубаи 26زان طیره نیم کان بت آزار پرستدل بست مرا به عشوه و پشت شکست
Рубаи 29شاهی که سعادت و ظفر رهبر اوستدر چشم فلک سرمه ز خاک در اوست
Рубаи 34چون در دل من تویی دروغم خوش نیستکارم ز تو چون زلف تو درهم خوش نیست
Рубаи 50از روی خرد شعر ترا ای سره مردماننده به آب بیلقان باید کرد
Рубаи 60از لشکر صبرم علمی بیش نماندوز هر چه مرا بود غمی بیش نماند
Рубаи 69بر درگه وصل یار سرهنگانندبی سیمان را ز در برون می رانند
Рубаи 84ای صبر نگفتی چو غمی پیش آیدخوش باش که کار تو ز من بگشاید
Рубаи 88آن دل که ز غم خون شد اگر به بیندبنشیند و دامن ز غمت در چیند
Рубаи 95با من چو گل ار شبی بپیوندد یارننشسته هنوز رخت بر بندد یار