Хумам Табризи · Рубаи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
عشق تو که در دل آتش تیز افروختدانم که به شمع سوختن او آموخت
Рубаи 10دوشش دیدم زلف بشولیده و مستمی آمد و دستهای گل سرخ به دست
Рубаи 16ای بیخبران شکل مجازی هیچ استاحوال فلک بدین درازی هیچ است
Рубаи 17ای زلف به تاب دوست تاب تو که راستوی لعل خوشش برگ عتاب تو که راست
Рубаи 18لب بر لب من نهاد این لطف بس استمیگفت که با کشته خویشم هوس است
Рубаи 19عشق تو که سرمایه این درویش استزاندازه هر هوسپرستی بیش است
Рубаи 20ای باد مراغه حال خویشان خون استوان یار مرا زلف پریشان چون است
Рубаи 21ترشی تو ولیک نکتهات شیرین استیک نکته تو لایق صد تحسین است
Рубаи 23تا هر کست ای شانه نگیرد بر دستکوتاه کن از دو زلف آن دلبر دست
Рубаи 25ای جام لب نگار میدار به دستبا او چو خوش آورید این کار بدست
Рубаи 30ای آب لطافت و طرب در جویتجان زنده کند نسیم کآرد بویت
Рубаи 38گفتی که سرشکت ز چه معنی خون شدخون نیست ولی با تو بگویم چون شد
Рубаи 39با عشق تو دل چون محرم راز آمدبا دل در و دیوار در آواز آمد
Рубаи 41گویند فلان سلطنتی میراندبهمان بد و نیک ملک نیکو داند
Рубаи 42ای دل مطلب دوا ز معلولی چندمشغول مشو به مهر مشغولی چند
Рубаи 44معشوقه به گرمابه شبی با ما بودما را ز فروغ چهره خورشید نمود
Рубаи 45عشق تو جوان است و جوان خواهد بودتا هست جهان جانِ جهان خواهد بود
Рубаи 47می بی لب تو طرب نمیافزایدخود بی لبت از شراب کاری ناید
Рубаи 48زان عهد قدیم چون مرا یاد آیدلذات جهان سر به سرم باد آید
Рубаи 49باد سحری رقصکنان میآیدبا مژده یار مهربان میآید
Рубаи 50گفتار خوش و لب چو قندم بایدگیسوی دراز چون کمندم باید
Рубаи 52گفتا که به ابروم که دارم در سرکامشب نفسی کنم به پیش تو گذر
Рубаи 53این ملک به مالک گدا بازگذارخود را به تو تسلیم و رضا بازگذار
Рубаи 55بادا چو کمان قامت اعدای تو کوزپیچیده در او غم فراوان چون توز
Рубаи 56ای خواجه بگو چه دیدهای باش هنوززین ره به کجا رسیدهای باش هنوز
Рубаи 57جانا دهنت که هست چون چشمه نوشمیآوردش ظلمت شب در آغوش
Рубаи 63دیر است که با غم تو در ساختهامپنهان ز تو با تو عشقها باختهام
Рубаи 67وصلت ندهم ز دست اگر جان بدهمکی وصل تو را به ملک خاقان بدهم
Рубаи 70منگر تو بدان که ما به تن مختصریمهر چند که کوتهیم عالی نظریم
Рубаи 71تا چند بود دل به ریا پروردندر باده نهم سر پس از این تا گردن