Хумам Табризи · Рубаи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
گفتم چو تو را عاشق شیدا باشمشاید که من دل شده تنها باشم
Рубаи 60ای ماه چه قبهای ز قدرت عیوقاقبال چو عاشق است دادت معشوق
Рубаи 68بنشسته بدیم ما دو شهباز به همکردیم به کوه و دشت پرواز بهم
Рубаи 84ای طبع تو را جان لطیفان بندهساز تو مزاج طبع را سازنده
Рубаи 90معشوق ز ذوق باده گلناریدر ساخته بود دوش با بیداری
Рубаи 91ای منزل دوست خوش هوایی داریفریاد که بوی آشنایی داری
Рубаи 11ای آنکه لبت آب حیات طرب استروی تو چو باده خرمی را سبب است
Рубаи 12در آرزوی تو شمع را جان به لب استزان مرده و سوخته چو من روز و شب است
Рубаи 13چون دیدن آن سرو روان در خواب استپس ذوق دل و راحت جان در خواب است
Рубаи 33بزم از رخت امشب آفتابی داردچشم تو به هر گوشه خرابی دارد
Рубаи 83ترکم چو کمان ابروان کرد به زهتیر مژه انداخت از آن بر که و مه
Рубаи 89ای صبح که آهنگ به خونم داریاز باد دل مرا چه میآزاری
Рубаи 93ای نی تو نه همچو من پریشان حالیبی درد برین صفت چرا مینالی
Рубаи 94ای عاشق رخسار تو چون ما خیلیخود نیست به عاشقان دلت را میلی
Рубаи 4ای در سر زلف تو پریشانیهاخوی لب لعلت شکرافشانیها
Рубаи 5ای دل که شدی در سر آن زلف به تابدر جایگه خوشی مکن جنگ و عتاب
Рубаи 7گویند که هست بی نشان آب حیاتو اندر ظلمات است نهان آب حیات
Рубаи 36معشوق من امشبی وفایی داردکارم ز وصال او نوایی دارد
Рубаи 40گفتی غم عشقت همه کس میدانداین راز گشادهای بدان میماند
Рубаи 46هر گه که قدح پر از می ناب شوداز عکس می ناب چو عناب شود
Рубаи 61میآمد و بر گلش پریشان سنبلبر چهره عرق نشسته چون بر گل مل
Рубаи 72ای عادت تو به باده جان پروردنمی خور که ملامتت نخواهم کردن
Рубаи 77ای حلقهٔ مشکین تو دام دل منمحنتکدهٔ عشق تو نام دل من
Рубаи 80تلخ است مذاق زندگانی بی توباد است حدیث شادمانی بی تو
Рубаи 95جان منی ای نگار و سلطان منیسلطان منی ولی به فرمان منی
Рубаи 2جهدی بنما تا بشناسی حق راکانجا نخرند غلغل و بقبق را
Рубаи 3ای هجر تو خون کرده جگر یاران رااز وصل تو شادی دل غمخواران را
Рубаи 6زنهار مبالغت مکن در هر بابدر مذهب صاحب خرد این نیست صواب
Рубаи 9ای چشم تو را چو من جهانی شده مستدر پای تو افتاده چو گیسوی تو پست
Рубаи 14با روی تو شمع برفروزد عجب استبا حسن تو دیده برندوزد عجب است