Хумам Табризи · Рубаи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ای جام لب نگار میدار به دستبا او چو خوش آورید این کار بدست
Рубаи 26ای حور سرشت هیچ چیزت بد نیستوز حسن تو ماه را یکی از صد نیست
Рубаи 30ای آب لطافت و طرب در جویتجان زنده کند نسیم کآرد بویت
Рубаи 38گفتی که سرشکت ز چه معنی خون شدخون نیست ولی با تو بگویم چون شد
Рубаи 41گویند فلان سلطنتی میراندبهمان بد و نیک ملک نیکو داند
Рубаи 45عشق تو جوان است و جوان خواهد بودتا هست جهان جانِ جهان خواهد بود
Рубаи 47می بی لب تو طرب نمیافزایدخود بی لبت از شراب کاری ناید
Рубаи 48زان عهد قدیم چون مرا یاد آیدلذات جهان سر به سرم باد آید
Рубаи 49باد سحری رقصکنان میآیدبا مژده یار مهربان میآید
Рубаи 50گفتار خوش و لب چو قندم بایدگیسوی دراز چون کمندم باید
Рубаи 52گفتا که به ابروم که دارم در سرکامشب نفسی کنم به پیش تو گذر
Рубаи 53این ملک به مالک گدا بازگذارخود را به تو تسلیم و رضا بازگذار
Рубаи 55بادا چو کمان قامت اعدای تو کوزپیچیده در او غم فراوان چون توز
Рубаи 56ای خواجه بگو چه دیدهای باش هنوززین ره به کجا رسیدهای باش هنوز
Рубаи 57جانا دهنت که هست چون چشمه نوشمیآوردش ظلمت شب در آغوش
Рубаи 63دیر است که با غم تو در ساختهامپنهان ز تو با تو عشقها باختهام
Рубаи 67وصلت ندهم ز دست اگر جان بدهمکی وصل تو را به ملک خاقان بدهم
Рубаи 70منگر تو بدان که ما به تن مختصریمهر چند که کوتهیم عالی نظریم
Рубаи 71تا چند بود دل به ریا پروردندر باده نهم سر پس از این تا گردن
Рубаи 73تا کی رخ دل سوی گناه آوردنوان میغ سیاه پیش ماه آوردن
Рубаи 74در منزل او وقت خبر پرسیدنخون شد دلم از بانگ صدا بشنیدن
Рубаи 75چون نیست مجال روی و مویت دیدنراضی شدهام به خاک کویت دیدن
Рубаи 76امشب که رسید دوست در منزل منشد جان و دل از حضورش آب و گل من
Рубаи 79یک جوهر روشن است جان من و توآگه نشود کس ز نهان من و تو
Рубаи 81یک نکته معنی ز همه دنیی بهدنیی چه بود ز جنت الماوی به
Рубаи 88ای همنفسان شدست وصلم سپریوقت است که آغاز کنم نوحهگری
Рубаи 98ای نی که به ناله غم همیفرساییوز نغمه خوش طرب همیافزایی
Рубаи 99گه رهزن و گاه رهنمون میآییگاهی ز درون گه ز برون میآیی
Рубаи 10دوشش دیدم زلف بشولیده و مستمی آمد و دستهای گل سرخ به دست
Рубаи 15میلت به من ای یار موافق عجب استمهرت به من ای نگار صادق عجب است