Хумам Табризи · Рубаи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Рубаи 70
منگر تو بدان که ما به تن مختصریمهر چند که کوتهیم عالی نظریم
Рубаи 71تا چند بود دل به ریا پروردندر باده نهم سر پس از این تا گردن
Рубаи 73تا کی رخ دل سوی گناه آوردنوان میغ سیاه پیش ماه آوردن
Рубаи 74در منزل او وقت خبر پرسیدنخون شد دلم از بانگ صدا بشنیدن
Рубаи 75چون نیست مجال روی و مویت دیدنراضی شدهام به خاک کویت دیدن
Рубаи 76امشب که رسید دوست در منزل منشد جان و دل از حضورش آب و گل من
Рубаи 79یک جوهر روشن است جان من و توآگه نشود کس ز نهان من و تو
Рубаи 99گه رهزن و گاه رهنمون میآییگاهی ز درون گه ز برون میآیی
Рубаи 15میلت به من ای یار موافق عجب استمهرت به من ای نگار صادق عجب است