Хумам Табризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
تازه شود حیات ما چون بگشاید او دهنبوی گل است یا نفس آب حیات یا سخن
Газель 161عاشقی چیست به جان بندهٔ جانان بودنگر لبش جان طلبد دادن و خندان بودن
Газель 166تا عقل کل حیران شود برقع ز رخ یک سو فکنتا روح سرگردان شود تابی در آن گیسو فکن
Газель 174پاکچشمانند مرد روی توراه کژبینان نباشد سوی تو
Газель 181چو بالای تو گر سروی میان بوستانستیاز آن سرو سهی بستان بهشت جاودانستی
Газель 188ای باد نو بهاری بوی بهشت داریاز سوی گل رسیدی یا پیک آن نگاری
Газель 190ترسا بچهای ناگه بر کف می گلناریاز صومعه باز آمد سرمست به عیاری
Газель 193دیگر نخوانم جان تورا زیرا که از جان خوشتریاز حسن خوبان نشمرم حسنت که زایشان خوشتری
Газель 194بازیچه نیست آخر آیین عشقبازیبا دوست درنگیرد تا روح در نبازی
Газель 211در غیرتم که با خود همراز و همنشینیدر آب عکس خود را زنهار تا نبینی
Газель 218برای دیدن رویت خوش است بیناییز بهر نام تو آید به کار گویایی
Газель 220گلستانی و ما مستان بوییچه باشد گر بیابم آرزویی
Маснави 3پیشوا یار غار او صدیقآن رسیده به عالم تحقیق
Мафрад 5حالم ز فرقت تو نیاید به نامه راستکاین کارنامهایست نه این کار نامه است
Мафрад 6مرا به طلعت تو اشتیاق چندانی استکه زائران حرم را به کعبه چندان نیست
Рубаи 7گویند که هست بی نشان آب حیاتو اندر ظلمات است نهان آب حیات
Мафрад 8عمری که از او جهانی ارزددر صحبت خلق رایگانی بگذشت
Мафрад 9چه نویسم ز آرزومندیکان زبان قلم نداند گفت
Маснави 11دلربایی به دلنوازی کنپایها بوس و سرفرازی کن
Газель 12بدیدم چشم مستت رفتم از دستکوام آذر دلی بو کو نبی مست
Маснави 13گفتن از بهر کار در کار استورنه اینجا چه جای گفتار است
Маснави 14همنفس شد سگ شبان با گرگگله را سگ خوردکنون یاگرگ
Рубаи 14با روی تو شمع برفروزد عجب استبا حسن تو دیده برندوزد عجب است
Мафрад 16کو حیدر هاشمی و کو حاتم طیتا ماتم مردمی و مردی دارند
Мафрад 27ملول شد دل ما در شب دراز فراقمگر طلوع کند آفتاب روز وصال
Рубаи 27ما را به امید زندگانی بگذشتدور از رویت دور جوانی بگذشت
Газель 28مشتاب ساربان که مرا پای در گل استدر گردنم ز حلقه زلفش سلاسل است
Рубаи 28چون خسته شد از منج لب شیرینتخونین شد از این غم دل صد مسکینت
Мафрад 29چه گویم و چه نویسم که زین سفر چه کشیدمز روزگار پیاپی بدیدم آنچه بدیدم
Мафрад 31ز چشم دوری و دل روز و شب ملازم توستامید هست که محروم هم نماند چشم