Хумам Табризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
چون خسته شد از منج لب شیرینتخونین شد از این غم دل صد مسکینت
Мафрад 29چه گویم و چه نویسم که زین سفر چه کشیدمز روزگار پیاپی بدیدم آنچه بدیدم
Мафрад 31ز چشم دوری و دل روز و شب ملازم توستامید هست که محروم هم نماند چشم
Газель 34یاری که رخش قبله صاحبنظران استچشم و دل مردم به جمالش نگران است
Рубаи 34زلفش سر کبر و سرفرازی داردزان کشتن عاشقان به بازی دارد
Мафрад 35نانش نه و خلق او را در هر دو جهان مهمانای دوست چنین باشد ایثار جوانمردان
Газель 39بیا بیا که ز هجر آمدم به جان ای دوستبیا که سیر شدم بی تو از جهان ای دوست
Рубаи 40گفتی غم عشقت همه کس میدانداین راز گشادهای بدان میماند
Рубаи 43در بزم تو هر که ترک هستی نکنداز باده لبهای تو مستی نکند
Мафрад 48چون تو از جانب شیراز به تبریز آییشکر آن نعمت را وام کنم گویایی
Рубаи 54شد دوش میان ما حکایت آغازاز هر بن موییم برآمد آواز
Рубаи 59در صحبت شانه هست موی تو دریغبا آینه اتفاق روی تو دریغ
Газель 61اگر بختم دهد باری که یارم همنشین باشدزهی مقبل که من باشم زهی دولت که این باشد
Рубаи 61میآمد و بر گلش پریشان سنبلبر چهره عرق نشسته چون بر گل مل
Рубаи 62با روی تو ننگرند عشاق به گلگل پیش تو نشمرند عشاق به گل
Рубаи 64رنج تو چو رنج خویش پنداشتهاماین هفته طرب ز یاد بگذاشتهام
Рубаи 69هجران دیدیم و درد هجران دیدیمدردی که نداشت هیچ درمان دیدیم
Газель 76قومی که ره به منزل خوبان همیبرنداقبال مایهایست که ایشان همیبرند
Газель 77میروی وز پی تو پیر و جوان مینگرندبه تعجب همه در صورت جان مینگرند
Рубаи 77ای حلقهٔ مشکین تو دام دل منمحنتکدهٔ عشق تو نام دل من
Рубаи 78از مه قدحی نهاده بر کف گردونیاران گه خواب نیست خیزید کنون
Газель 80اهل دل در هوس عشق تو سرگردانندزاهدان شیوۀ این طایفه کمتر دانند
Рубаи 82از باغ ارم گوشه درویشان بهدرویش ز چشم این و آن پنهان به
Газель 86زینهار ای دل گرت با عشق پیوندی بودغیرتت باید که بر پای هوا بندی بود
Рубаи 87اینت نرسد که بر تنم رشک بریزیرا که بر او رشک برد ماه و پری
Газель 90بوسهای را گر به جان شاید خریدجان بباید داد روز من یزید
Рубаи 92هر گه که گذر کنم بر آب صافیوز شوق نظر کنم در آب صافی
Рубаи 96ای باد اگرش خوش دل و تنها بینیاو را هوس این دل شیدا بینی
Газель 107دوش از لبت ربودهام ای مهربان شکرپیداست در بیان من امروز آن شکر
Газель 120عاشق کسی بود که کشد بار یار خویششهوت پرست مانده بود زیر بار خویش