Хумам Табризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
تازه شود حیات ما چون بگشاید او دهنبوی گل است یا نفس آب حیات یا سخن
Газель 161عاشقی چیست به جان بندهٔ جانان بودنگر لبش جان طلبد دادن و خندان بودن
Газель 166تا عقل کل حیران شود برقع ز رخ یک سو فکنتا روح سرگردان شود تابی در آن گیسو فکن
Газель 174پاکچشمانند مرد روی توراه کژبینان نباشد سوی تو
Газель 181چو بالای تو گر سروی میان بوستانستیاز آن سرو سهی بستان بهشت جاودانستی
Газель 183چون بگذرد به شهر چنین سرو قامتیاز هر طرف ز خلق برآید قیامتی
Газель 188ای باد نو بهاری بوی بهشت داریاز سوی گل رسیدی یا پیک آن نگاری
Газель 190ترسا بچهای ناگه بر کف می گلناریاز صومعه باز آمد سرمست به عیاری
Газель 193دیگر نخوانم جان تورا زیرا که از جان خوشتریاز حسن خوبان نشمرم حسنت که زایشان خوشتری
Газель 194بازیچه نیست آخر آیین عشقبازیبا دوست درنگیرد تا روح در نبازی
Газель 195به خوبیست هر دل نوازی ایازیولی همچو محمود کو پاک بازی
Газель 211در غیرتم که با خود همراز و همنشینیدر آب عکس خود را زنهار تا نبینی
Газель 218برای دیدن رویت خوش است بیناییز بهر نام تو آید به کار گویایی
Газель 220گلستانی و ما مستان بوییچه باشد گر بیابم آرزویی
Рубаи 2جهدی بنما تا بشناسی حق راکانجا نخرند غلغل و بقبق را
Газель 3ما به دست یار دادیم اختیار خویش راحاصلی زین به ندانستیم کار خویش را
Рубаи 3ای هجر تو خون کرده جگر یاران رااز وصل تو شادی دل غمخواران را
Мафрад 5حالم ز فرقت تو نیاید به نامه راستکاین کارنامهایست نه این کار نامه است
Мафрад 6مرا به طلعت تو اشتیاق چندانی استکه زائران حرم را به کعبه چندان نیست
Рубаи 6زنهار مبالغت مکن در هر بابدر مذهب صاحب خرد این نیست صواب
Мафрад 8عمری که از او جهانی ارزددر صحبت خلق رایگانی بگذشت
Газель 8بشنو حدیث یار ما از ما نه از اغیار ماشرح لب او میدهد شیرینی گفتار ما
Рубаи 9ای چشم تو را چو من جهانی شده مستدر پای تو افتاده چو گیسوی تو پست
Маснави 11دلربایی به دلنوازی کنپایها بوس و سرفرازی کن
Маснави 13گفتن از بهر کار در کار استورنه اینجا چه جای گفتار است
Маснави 14همنفس شد سگ شبان با گرگگله را سگ خوردکنون یاگرگ
Рубаи 14با روی تو شمع برفروزد عجب استبا حسن تو دیده برندوزد عجب است
Мафрад 15ز ذوق یار ملامتگران چو بیخبرندبه روی دوست چو خرگوش خفته مینگرند
Мафрад 18به جای خویش بود گر درخت طوبی راز سلسبیل وز آب حیات آب دهند
Рубаи 22گفتم که مگر رای تو فرزانگی استرفتیم و هنوزت سر بیگانگی است