Аухади Марагаи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ببخشا، ای من مسکین به دل در دامت افتادهدلم را قرعهٔ عشق و هوس بر نامت افتاده
Газель 702ای مرغزار جانها لعل تو آب دادهوی تب کشیده دل را زلف تو تاب داده
Газель 709دلی میباید اندر عشق جان را وقف غم کردهمیان عالمی خود را به رسوایی علم کرده
Газель 710خیز و کار رفتنت را ساز دههمرهان خویش را آواز ده
Газель 712روزی ببینی زلف او در دست من پیچان شدهلطفش تنم را داده دل، لعلش دلم را جان شده
Газель 718ای داده روی خوب تو از حسن داد دیدهایزد ز آفرین فراوانت آفریده
Газель 720مینالم ازین کار به سامان نرسیدهوین درد جگر سوز به درمان نرسیده
Газель 728پدید نیست اسیران عشق را خانهکجاست بند؟ که صحرا گرفت دیوانه
Газель 730گرد مغان گرد و بادهای مغانهتا به کجا میرسد حدیث زمانه؟
Газель 732ای در غم عشقت مرا اندیشهٔ بهبود نهکردم زیان در عشق تو صد گنج و دیگر سود نه
Газель 735ببر، ای باد صبحدم، بده ای پیک نیکپیسخن عاشقان بدو، خبر بیدلان به وی
Газель 737خانهٔ صبر مرا باز برانداختهایتا چه کردم که مرا از نظر انداختهای؟
Газель 745من که باشم؟ در زیان افتادهایاز هوی اندر هوان افتادهای
Газель 746باز به تنها چنین عزم کجا کردهای؟وعدهٔ وصل که بود اینکه وفا کردهای؟
Газель 749در هر چه دیدهام تو پدیدار بودهایای کم نموده رخ، که چه بسیار بودهای
Газель 751زان شکرینلب گر شبی کردم شکار بوسهایاز من چه رنجی؟ ای پسر، سهل است کار بوسهای
Газель 756چه پیکری؟ که ز پاکی چو گوهر نابیزهی، سعادت آن خفته کش تو هم خوابی
Газель 764کدامین نقشبند این نقش بستی؟همه یک دست و هر نقشی به دستی
Газель 767بس ازین عمر سرسری که به تقلید زیستینظری کن به خویش تا ز کجایی و کیستی!
Газель 771زین دایره تا بدر نیفتیدر دایرهٔ دگر نیفتی
Газель 777نظری گر ز سر لطف به کارم کردیشادمان چون گل و خرم به بهارم کردی
Газель 780بر خستهای ملامت چندین چه میپسندی؟کورا نظر بپوشد شوخی به چشمبندی
Газель 782زهی! زلف و رخت قدری و عیدیقمر حسن ترا کمتر معیدی
Газель 787پادشاهست آنکه دارد در چنین خرم بهاریساقیی سرمست و جامی، مطربی موزون و یاری
Газель 791ترا میزیبد از خوبان غرور و ناز و تن داریکه عنبر بر بیاض سیم و سنبل بر سمن داری
Газель 794هر به عمری نزد خود روزی به مهمانم بریپرده پیش رخ ببندی، پس در ایوانم بری
Газель 796بر من نمینشینی نفسی به دلنوازیبنشین دمی، که خون شد دل من ز چاره سازی
Газель 797ز برنا پیشگان آموز و رندان رسم سربازیگرت سودای آن دارد که: عشق آن پسر بازی
Газель 800هزار بار بگفتم که: به ز جان عزیزیاگر چه خون دل من هزار بار بریزی
Газель 801باز آمدی، که خونم بر خاک در بریزیتوفان موج خیزم زین چشم تر بریزی