Аухади Марагаи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
خواهم که لب باده پرستت بوسمو آن عارض خوب و چشم مستت بوسم
Рубаи 133هر شب ز غمت به خون بگرید چشممز اندازه و حد فزون بگرید چشمم
Рубаи 138ما پرتو عکس نور مشکات توییمپروانهٔ شمع صفت و ذات توییم
Рубаи 149ای خرمن ماه خوشهچین رخ توخوبی همه در زیر نگین رخ تو
Рубаи 167آن درد، که با پای تو کرد آن چستیدر کشتن خصمت ننماید سستی
Газель 3گر تو طالب عشقی، غم دمادم است اینجاور نشانه میپرسی، رشته سر گم است اینجا
Мантик аль-ушшак, глава 4جهان خالیست، من در گوشه زانممروت قحط شد، بیتوشه زانم
Газель 13من چه گویم جفا و جنگ ترا؟جرم رهوار و عذر لنگ ترا؟
Газель 17پیشآر، ساقی، آن می چون زنگ راتا ما براندازیم نام و ننگ را
Газель 19ای زیر زلف عنبرین پوشیده مشکین خال رافرخنده باشد دم بدم روی تو دیدن فال را
Газель 26غم عشقت، ای پسر، بسوزد همی مراترا گر خبر شدی نبدی غمی مرا
Джам-и Джам, глава 54داشت عیسی خری کبود به رنگکه نرفتی دو روز یک فرسنگ
Газель 54امروز چون گذشتی برما؟ عجب، عجب!ماه نوی که گشتی پیدا، عجب، عجب!
Газель 91لاله افیون در شراب انداختستنرگس و گل را خراب انداختست
Газель 94عالمی را دشمنی با من ز بهر روی تستلیکن از دشمن نمیترسم، که میلم سوی تست
Джам-и Джам, глава 99زمرهای از بلا هلاک شوندبه بلا از گناه پاک شوند
Газель 110گر به دست آوریم دامن دوستهمه او را شویم و خود همه اوست
Газель 129هم خانهایم، روی گرفتن حلال نیستناگفته پرسشی، که سخن را مجال نیست
Газель 165ای طیرهٔ شب طرهٔ خورشید پناهتآرایش عالم رخ رنگین چو ماهت
Газель 166بد میکنند مردم زان بیوفا حکایتوانگه رسیده ما را دل دوستی به غایت
Газель 167ای شب تیره فرع گیسیویتاصل کفر از سیاهی مویت
Газель 168بیا، که دیدن رویت مبارکست صباحبیا، که زنده به بوی تو میشوند ارواح
Газель 182بمیرم چشم مستت را که جانم زنده میدارددلم را با خیال خود به جان با زنده میدارد
Газель 207صفات قلندر نشان برنگیردصفات تجرد بیان برنگیرد
Газель 221با زلف او مردانگی باد صبا را میرسدوز روی او دیوانگی زلف دو تا را میرسد
Газель 224تا رسم جگرخواری پیش تو روا باشدعشق تو مرا مشکل کاری به نوا باشد
Газель 229بهار و بوستان ما سر کوی تو بس باشدچراغ مجلس ما پرتو روی تو بس باشد
Газель 230هر که آن قامت و بالای بلندش باشدچه نظر بر دل بیمار نژندش باشد؟
Газель 237هر که صید او شود با دیگری کارش نباشدوانکه داغ او گرفت از بندگی عارش نباشد
Газель 238باید که مال دنیا مسمار دل نباشدکین مارها که بینی، جز مار دل نباشد