Саиб Тебризи · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
دل آب کند برق جلالی که تو داریآیینه گدازست جمالی که تو داری
Газель 6952محراب نظرهاست کمانی که تو داریشیرازه دلهاست میانی که تو داری
Газель 6954با اهل دل ای گردش افلاک چه داری؟ای زنگ به این آینه پاک چه داری؟
Газель 6956ای آه جگرسوز ز شست تو خدنگیکوه الم از دامن صحرای تو سنگی
Газель 6959ای جاده سودای تو هر رشته آهیدر هر گذری چشم به راه تو نگاهی
Газель 6979تلخ منشین شراب اگر داریشور کم کن کباب اگر داری
Газель 6983منزه ز لاف است حیران معنیبه مقدار دعوی است نقصان معنی
Газель 3نغمه آرام از من دیوانه میسازد جداخواب را از دیده این افسانه میسازد جدا
Тюркская газель 3الدن چیخارام زلف پریشانینی گورجکایشدن گیدرم سرو خرامانینی گورجک
Газель 5شد به دشواری دل از لعل لب دلبر جدااین کباب تر به خون دل شد از اخگر جدا
Газель 8گرچه باشند آن دو زلف مشکبار از هم جدانیستند اما به وقت گیر و دار از هم جدا
Газель 13چشمِ روشن میدهد از کف دلِ بیتاب راصفحهٔ آیینه بال و پر شود سیماب را
Газель 14میتوان در زلفِ او دیدن دلِ بیتاب راپردهپوشی چون کند شب گوهرِ شبتاب را
Газель 28خارِ ناسازست بویِ گل به پیراهن تراچون زنم گستاخ دستِ عجز در دامن ترا؟
Газель 45ره مده در خطِ مشکین، شانهٔ شمشاد رانیست حاجت حک و اصلاحی خطِ استاد را
Газель 46ره مده در خطِ مشکین، شانهٔ شمشاد راکس قلم داخل نمیسازد خطِ استاد را
Газель 66وصفِ زلفِ یار عاجز میکند تقریر رادوریِ این راه، کوته میکند شبگیر را
Газель 69چربنرمی میکند کوتهزبان شمشیر راسخترویی میشود سنگِ فِسان شمشیر را
Газель 73نعل در آتش گدازد، روی گرمت بوس رازخمیِ دندان کند لعلت لبِ افسوس را
Газель 76عشق کو تا چاک سازم جامهٔ ناموس راپیشِ زُهّاد افکنم این خرقهٔ سالوس را
Газель 86من که خواهم محو از عالم نشانِ خویش راچون نشانِ تیر سازم استخوانِ خویش را
Газель 89ساختم از قتل نادِم دلربای خویش راعاقبت زان لب گرفتم خونبهای خویش را
Газель 98نیست ماه و آفتابی آسمانِ عشق راروشنی از آه باشد دودمانِ عشق را
Газель 103نیست از زخم زبان غم عاشق بی باک راسیل می روبد ز راه خود خس و خاشاک را
Газель 112گل نزد آبی بر آتش بلبلِ خودکام رانیست غیر از ناامیدی حاصلی ابرام را
Газель 114نیست فرق از تن دل افسرده خودکام رارنگ برگ خویش باشد میوه های خام را
Газель 122گرچه جا در دیده آن نورِ نظر دارد مراشوقِ چون خورشیدِ تابان دربدر دارد مرا
Газель 136سر به جیبِ خویش دزدیدم، کلاهی شد مراجمع کردم پای در دامن، پناهی شد مرا
Газель 137تا به کی بندِ گرانجانی به پا باشد مرااین زره تا چند در زیر قبا باشد مرا
Газель 142داغ عشق از سینهٔ روشن به دست آمد مرادامنِ خورشید ازین روزن به دست آمد مرا