Саиб Тебризи · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
جای خود وا می کنند اهل صفا بر روی دستدارد از روشندلی آیینه جا بر روی دست
Газель 1222وقت آن کس خوش که با مینای می خرم نشستتا میسر بود در بزم جهان بی غم نشست
Газель 1230چون شود فربه، نماند روح پنهان زیر پوستمی درد، چون مغز کامل شد، گریبان زیر پوست
Газель 1231ذره تا خورشید دارد چشم بر انعام دوستتا که را از خاک بردارد دل خودکام دوست
Газель 1236جز پریشان خاطری در عالم ایجاد چیست؟غیر مشتی خاروخس در خانه صیاد چیست؟
Газель 1238جان عاشق قدر داغ و درد میداند که چیستسکه کامل عیاران مرد میداند که چیست
Газель 1242حسن قدر دیده تر را چه می داند که چیستطفل آب و رنگ گوهر را چه می داند که چیست
Газель 1245عارض او در نقاب از دیده گستاخ کیست؟زیر ابر این آفتاب از دیده گستاخ کیست؟
Газель 1249در حقیقت پرتو منت کم از سیلاب نیستکلبه تاریک ما را حاجت مهتاب نیست
Газель 1251عالم اسباب غیر از پرده های خواب نیستدیده بیدار دل بر عالم اسباب نیست
Газель 1264رحمت ایزد نصیب مردم هشیار نیستپیش ارباب کرم جرمی چو استغفار نیست
Газель 1275روی سخت کوه را پروایی از شمشیر نیستدر گرانجان تبت وارونه را تأثیر نیست
Газель 1278گرچه طبعم کم ز خورشید جهان افروز نیستدر نظرها اعتبارم چون چراغ روز نیست
Газель 1288آسمان سفله بی برگ و نوایی بیش نیستآفتاب روشنش شبنم گدایی بیش نیست
Газель 1290در سر مشکل پسندان نشأه انصاف نیستورنه در تعمیر دلها، درد کم از صاف نیست
Газель 1292در نگارستان تهمت دامن گل پاک نیستگر همه پیراهن یوسف بود، بی چاک نیست
Газель 1295باده بی درد در میخانه افلاک نیستدانه بی دام در وحشت سرای خاک نیست
Газель 1301یک حباب قلزم توحید بی اکلیل ستهیچ موجی بی صدای شهپر جبریل نیست
Газель 1303آفت دولت به ابنای زمان معلوم نیستلقمه چون افتاد فربه استخوان معلوم نیست
Газель 1340هرکه از عالم مجرد شد غم عالم نداشتمالک دینار شد هر کس که یک درهم نداشت
Газель 1345دست ما چون سرو هرگز بخت دامانی نداشتهرگز این بی حاصل از ایام، سامانی نداشت
Газель 1365هر که راهِ گفتگو در پردهٔ اسرار یافتچون کلیم از لنترانی لذتِ دیدار یافت
Газель 1369تا به فکر خود فتادم روزگار از دست رفتتا شدم از کار واقف، وقت کار از دست رفت
Газель 1374بوی زلف او حواسم را پریشان کرد و رفتبرگ عیش پنج روزم را به دامان کرد و رفت
Газель 1379سبزه خط صفحه رخسار جانان را گرفتطوطی خوش حرف از آیینه میدان را گرفت
Газель 1385مردم هموار را از خاک برباید گرفترشت های بی گره را در گهر باید گرفت
Газель 1394تا غبار خط به گرد عارضش منزل گرفتآسمان آیینه خورشید را در گل گرفت
Газель 1402دوش مجلس از زبان شکوه ام در می گرفتکاش این شمع پریشان را کسی سر می گرفت
Газель 1407غم از دل می زداید چون صباح عید رخسارتنماز عید واجب می کند بر خلق دیدارت
Газель 1412ریخت دندان و هوای می و پیمانه بجاستمهره برچیده شد و بازی طفلانه بجاست