Саиб Тебризи · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
طعمه مور شوی گرچه سلیمان شدهایزال می گردی اگر رستم دستان شدهای
Газель 6801در کدامین چمن ای سرو به بار آمدهای؟که ربایندهتر از خواب بهار آمدهای
Газель 6817نیست پروای بهارم، من و کنج قفسیکه برآرم به فراغت ز ته دل نفسی
Газель 6825سینه باغی است که گلشن شود از خاموشیدل چراغی است که روشن شود از خاموشی
Газель 6827قطره را بحر نماید سفر یکرنگیذره خورشید شود از اثر یکرنگی
Газель 6835از خودی چشم بپوشان اگر اهل دینیکه خدابین نشود دیده هر خودبینی
Газель 6838خاک شو خاک ازان پیش که بر باد رویبندگی پیشه خود ساز که آزاد روی
Газель 6840غنچه را راه در آن چاک گریبان ندهیبه کف طفل نوآموز گلستان ندهی
Газель 6842رخ برافروخته دیگر به نظر میآییاز شکار دلگرم که دگر میآیی؟
Газель 6846مباش معجب و خودبین که در بلا افتیمبین در آینه بسیار کز صفا افتی
Газель 6850دل مرا به نگاهی ز من برآوردیسخن نکرده مرا از سخن برآوردی
Газель 6851هزار عقد محبت به این و آن بندیهمین به کشتن من تیغ بر میان بندی
Газель 6854غم دو دیده پر خون ما کجا داری؟به سرمه چشمی و چشمی به توتیا داری
Газель 6859دگر چه شد که ز حالم خبر نمی گیریز بوسه نام مرا در شکر نمی گیری
Газель 6862کجاست دولت آنم که یار من باشی؟ز خود کناره کنی در کنار من باشی
Газель 6863قدم برون مگذار از حصار خاموشیکه خواب امن بود در دیار خاموشی
Газель 6865قرار گیر به دارالقرار درویشیکه انقلاب ندارد دیار درویشی
Газель 6866حضور فرش بود در جهان درویشیسر نیاز من و آستان درویشی
Газель 6869ز عشق شد همه غم های بی شمار یکییکی هزار شد چون شود هزار یکی
Газель 6877چه خون که در جگر ماه و آفتاب کنیرخ لطیف چو گلرنگ از شراب کنی
Газель 6883دل عزیز به این تیره خاکدان چه دهی؟به مفت یوسف خود را به کاروان چه دهی؟
Газель 6884همین نه در نظر ای سیمبر نمی آییز سرکشی تو به اندیشه درنمی آیی
Газель 6885فکنده شور محبت مرا به صحراییکه موج می زند از هر کنار دریایی
Газель 6890ای آن که دل به دولت بیدار بسته ایدر راه برق، سد خس و خار بسته ای
Газель 6891از زهر چشم، چشم من زار بسته ایراه عیادت از چه به بیمار بسته ای؟
Газель 6892طومار عمر طی شد و غافل نشسته ایبرخاست شور حشر و تو کاهل نشسته ای
Газель 6893ای صید پیشه ای که دل از ما گرفته ایبر خویشتن ببال که عنقا گرفته ای
Газель 6894روی زمین به زلف معنبر گرفته ایبا این سپه چه ملک محقر گرفته ای
Газель 6903دارم ز اشک گرم دل تاب خورده ایچون خار و خس تپانچه سیلاب خورده ای
Газель 6911ای شمع طور از آتش حسنت زبانهایعالم به دور زلف تو زنجیرخانهای