Саиб Тебризи · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
به عصیان مگذران زنهار ایام جوانی رامکن صرف زمین شور، آب زندگانی را
Газель 447غنیمت دان درین وحشت سرا خلوت گزینی راکه از پوشیدن چشم است عینک دوربینی را
Газель 450خرابی باعث تعمیر باشد بینوایی راکه کوری کاسه دریوزه می گردد گدایی را
Газель 452به دل های پر از خون حرف آن زلف دو تا بگشاسر این نافه را پیش غزالان ختا بگشا
Газель 455نباشد چون تن آسانان ز خورد و خواب عیش ماز اشک و آه می گردد به آب و تاب عیش ما
Газель 456فلک پرواز سازد آه را درد گران ماپر سیمرغ بخشد تیر را زور کمان ما
Газель 476من و مصری که شکرخیز بود خاک آنجاکوزه شهد شود حنظل افلاک آنجا
Газель 481همه کس طالب آن سرو روان است اینجاآب حیوان ز نفس سوختگان است اینجا
Газель 483خام ماندم ز می کهنه کشیدم تا دستنشود هیچ مرید از قدم پیر جدا!
Газель 494طالعی کو، که کشم مست در آغوش ترا؟بوسه تاراج کنم زان لب می نوش ترا
Газель 497گر نبینیم به خلوت رخ چون ماه تراکسی از ما نگرفته است سر راه ترا
Газель 505ما که در خم ننمودیم فلاطون خود راصاف سازیم درین صومعه ها چون خود را؟
Газель 509شانه گر باز کند زلف گرهگیرش رانی به ناخن شکند پنجه تدبیرش را
Газель 513وحشتی داده ز اوضاع جهان دست مراکه به زنجیر دو زلفش نتوان بست مرا
Газель 516نفس سوخته روشنگر جان است مراچون شرر، زندگی از سوختگان است مرا
Газель 518دل پریخانه آن روی چو ماه است مرایوسفی در بن هر موی به چاه است مرا
Газель 526آنچنان عشق تو بدخوی برآورد مراکه تسلی به دو عالم نتوان کرد مرا
Газель 552صلح در پرده بود یار به جنگ آمده رامده از دست، گریبان به چنگ آمده را
Газель 578رسیدگی ز مطالب گذشتن است اینجابه مدعا نرسیدن، رسیدن است اینجا
Газель 694بادام تلخ نیست سزاوار قند رادر کار غیر چند کنی نوشخند را؟
Газель 697افسردگی است چاره دل دردمند راخاکسترست بستر راحت سپند را
Газель 699یک بار بی خبر به شبستان من درآچون بوی گل، نهفته به این انجمن درآ
Газель 700روی تو سوخته است دل لاله زار رادر غنچه کرده است حصاری بهار را
Газель 701دیوانه کرد سبزه خطت بهار رادر خاک و خون کشید رخت لاله زار را
Газель 702دریاب صبح فیض نسیم بهار رادر دیده جا ده این نفس بی غبار را
Газель 707از کینه پاک کن دل افگار خویش راصبح امید ساز شب تار خویش را
Газель 710حاجت به خون گرم جگر نیست داغ راروغن ز خود بود گهر شبچراغ را
Газель 713هست از زوال نعل در آتش کمال راشد بوته گداز، تمامی هلال را
Газель 716عارف متابعت نکند قال و قیل رابانگ درا به کار نیاید دلیل را
Газель 718پیچیده است دست تو دست کلیم رادر حقه کرده لعل تو در یتیم را