Саиб Тебризи · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
جلوه هر جا یار با پای نگارین کرده استنقش پایش خاک را دامان گلچین کرده است
Газель 1149شکر ما کوته زبان از کثرت احسان شده استبرگ این نخل برومند از ثمر پنهان شده است
Газель 1154مردمی در طینت اهل جهان کم مانده استصورت بی معنیی بر جا ز آدم مانده است
Газель 1174بی قراری های جان را چشم تر پوشیده استپیچ و تاب رشته ما را گهر پوشیده است
Газель 1176رفتن گلزار کار مردم بیکاره استبرگ عیش دردمندان از دل صد پاره است
Газель 1188بی جمالت مردمک آیینه نزدوده ای استبی تماشای تو مژگان دست بر هم سوده ای است
Газель 1217نیست جز غفلت مرا از عمر بی حاصل به دستاز دل روشن ندارم غیر مشتی گل به دست
Газель 1223دل به خون در انتظار وعده جانان نشستبر سر آتش به تمکین این چنین نتوان نشست
Газель 1253خط سبز از صفحه عارض ستردن خوب نیستآیه حرمت به آب تیغ شستن خوب نیست
Газель 1265کوه غم بر خاطر آزادمردان بار نیستسایه ابر سبکرو بر گلستان بار نیست
Газель 1272کوری خود گر نبینند اهل دنیا دور نیستهیچ کوری در مقام و مسکن خود کور نیست
Газель 1279چهره گل چون بناگوش تو شبنم پوش نیستخط ریحان چون خط سبز تو بازیگوش نیست
Газель 1284صحبت تردامنان با حسن یک دم بیش نیستیک دو ساعت در گلستان عمر شبنم بیش نیست
Газель 1294هیچ نخلی همچو رز در بوستان چالاک نیستهیچ دستی در جهان بالای دست تاک نیست
Газель 1296غافلان را احتیاج باده گلرنگ نیستخواب چون افتاد سنگین حاجت پاسنگ نیست
Газель 1304چشم شبنم محرم رخسار گلفام تو نیستبوسه را رنگی ز لبهای می آشام تو نیست
Газель 1306یک سر مو راستی در طاق ابروی تو نیسترحم در سر کار مژگان بلاجوی تو نیست
Газель 1315ماه در گردون نوردی چون دل آواره نیستدر بساط آسمان این کوکب سیاره نیست
Газель 1318سرو را چون لاله و گل احتیاج غازه نیستزینت آزادمردان غیر روی تازه نیست
Газель 1326شورش سودای ما افلاک را معمور داشتپر نمک بود این نمکدان تا سر ما شور داشت
Газель 1328لنگر تن روح را نتواند از پرواز داشتموج دریا دیده را نتوان به ساحل بازداشت
Газель 1331از پر سیمرغ اگر دست حمایت زال داشتاز غم عالم مرا هم عشق فارغبال داشت
Газель 1344ای ستمگر از نگاه دور رنجیدن نداشتاین گناه سهل، بر انگشت پیچیدن نداشت
Газель 1351از سر این خاکدان چون گرد می باید گذشتتا نگردی فرد باطل، فرد می باید گذشت
Газель 1372چون قلم مد حیات من به قیل وقال رفتهستی بی مغز من در وصف خط وخال رفت
Газель 1380زنگ خط آیینه رخسار جانان را گرفتسبزه بیگانه آخر این گلستان را گرفت
Газель 1390خط گل روی عرقناک ترا در بر گرفتروی این دریای گوهرخیز را عنبر گرفت
Газель 1399تا عرق از چهره جانان تراویدن گرفتاشک گرم از دیده خورشید غلطیدن گرفت
Газель 1421از لب خشک صدف ریزش نیسان پیداستخشکی بحر ز سر پنجه مرجان پیداست
Газель 1428از زمین اوج گرفته است غباری که مراستایمن از سیلی موج است کناری که مراست