Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
برگ کاهی نیست کشت نابسامان مراخوشه از اشک پشیمانی است دهقان مرا
Отдельное стихотворение 167دل بی خیال طایر شهپر بریده استبی فکر روح پای به دامن کشیده است
Отдельное стихотворение 168از پسته تو شور ملاحت چکیده استصبح صباحت از گل رویت دمیده است
Газель 171یارب از دل مشرق نور هدایت کن مرااز فروغ چشم خورشید قیامت کن مرا
Отдельное стихотворение 180می بی نمک صحبت احباب حرام استمی چیست، گر انصاف بود آب حرام است
Отдельное стихотворение 181آغاز خط آن شوخ به عشاق رحیم استدر آخر بازار، فروشنده کریم است
Отдельное стихотворение 182از وصل، ملال دل خرم نمکین استدر دامن گل گریه شبنم نمکین است
Отдельное стихотворение 196بی تو بر من شش جهت چون خانه زنبور شدچار دیوار عناصر تنگنای گور شد
Отдельное стихотворение 208شد بهار و غنچه ما همچنان در خاک مانداین گره گلزار را در رشته خاشاک ماند
Отдельное стихотворение 210رفت ایام جوانی، شوق در جانم نماندهایهوی عندلیبان در گلستانم نماند
Отдельное стихотворение 211روز قسمت چون ادا فهمی به ابرو داده انددلربایی را به آن چشم سخنگو داده اند
Отдельное стихотворение 226دل عاشق به جنت قانع از دلبر نمی گرددتسلی تشنه دیدار از کوثر نمی گردد
Отдельное стихотворение 250چرخ در گردش بود تا دل به جای خود بودشوق در راه است تا منزل به جای خود بود
Отдельное стихотворение 252چشم من دایم سپند آتش رخساره بودچون شرر تا چشم وا کردم دلم آواره بود
Газель 252در نظر واکردنی گردید طی پرواز ماچون شرر در نقطه انجام بود آغاز ما
Газель 277اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم مادر زمین شور دایم دانه می ریزیم ما
Отдельное стихотворение 293چه لذت دیدن رخسار آن مه پاره می بخشدکه عاشق هر دو عالم را به یک نظاره می بخشد
Отдельное стихотворение 325اشک ما آتش حل کرده به دامن دارددانه سوختگان برق به خرمن دارد
Отдельное стихотворение 331قطع امید ازان زلف دوتا نتوان کرددامن دولت جاوید رها نتوان کرد
Газель 341ندارد بحر و کان سرمایه دست و دل ما راگهر چون ابر می ریزد ز دامن سایل ما را
Отдельное стихотворение 343دو دل شوم چو به زلفش مرا نگاه افتدچو رهروی که رهش بر سر دو راه افتد
Отдельное стихотворение 360به دل علاقه نداریم تا به جان چه رسدگذشته ایم ز خود تا به دیگران چه رسد
Газель 367لب یاقوت او تا داد از خط عرض لشکر راحصاری کرد در گرد یتیمی آب گوهر را
Отдельное стихотворение 370به تیغ هر که شود کشته پایدار شودرسد چو قطره به دریا یکی هزار شود
Отдельное стихотворение 381خلد تسخیر دل اهل محبت نکندبرق در بوته خاشاک اقامت نکند
Отдельное стихотворение 399مژگان من ز اشک دمی بی گهر نبوداین شاخ بی شکوفه لخت جگر نبود
Отдельное стихотворение 416نسیم از چمن و مشک از ختن گویدگل شکفته ازان چاک پیرهن گوید
Отдельное стихотворение 422تا عشق هست ناله به فریاد می رسدتا هست آتشی مدد باد می رسد
Отдельное стихотворение 436از دیده حیرت زده چون آب نریزد؟از دست چسان آینه سیماب نریزد؟
Отдельное стихотворение 438لب تشنه تو، سوخته ای نیست نباشدشاد از تو غم اندوخته ای نیست نباشد