Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
به زور خود شدی مغرور تا انداختی خود رانکردی گوش بر تعلیم ما تا باختی خود را
Газель 368زبان کوتاه باشد آشنای بحر گوهر رابلندی حجت عجزست بازوی شناور را
Отдельное стихотворение 379عشق چون شعله کشد اشک دمادم چه کند؟پیش خورشید صف آرایی شبنم چه کند؟
Отдельное стихотворение 380آه را یاد سر زلف تو پیچیده کندفکر را شیوه رفتار تو سنجیده کند
Отдельное стихотворение 382باده ای را نپرستم که خرابم نکندگرد آن شمع نگردم که کبابم نکند
Газель 382نگاه عجز باشد گر زبانی هست عاشق رابود زخم نمایان، گر دهانی هست عاشق را
Газель 383نه از گل می گشاید دل، نه از گلزار عاشق راکه باغ دلگشایی نیست غیر از یار عاشق را
Газель 386سفیدی های مو بیدار کی سازد سیه دل را؟که گلبانگ رحیل افسانه خواب است غافل را
Газель 393ز ارباب تجرد نیست بر دل بار عالم راسبکروحی فزون از حمل عیسی گشت مریم را
Отдельное стихотворение 395اول به ظالمان اثر ظلم می رسدپیش از هدف همیشه کمان ناله می کند
Отдельное стихотворение 397این ناقصان که فخر به انساب می کنندپس پس سفر چو طفل رسن تاب می کنند
Отдельное стихотворение 400خطت ز پیش چشم سوادم نمی روددلسوزی رخ تو ز یادم نمی رود
Отдельное стихотворение 401(هرگه لبت به خنده تبسم ادا شودهر عضو من چو برگ گل از هم جدا شود)
Отдельное стихотворение 403آنجا که عارض تو ز می لاله گون شوددر دیده رشته های نگه جوی خون شود
Отдельное стихотворение 406از خواب، چشم شوخ تو سنگین نمی شوددر زیر ابر برق به تمکین نمی شود
Газель 405چه داند آن ستمگر قدر دل های پریشان را؟که سازد طفل بازیگوش کاغذباد قرآن را
Отдельное стихотворение 409آیینه ات ز چشم بدان بی صفا شده استخاکستر سپند، جلای تو می دهد
Отдельное стихотворение 412به جای قطره باران به کشت طالع ماز آسمان ستم پیشه مور می آید
Газель 412نمی خواهیم روی تلخ ابر نوبهاران رابه مشت خار ما سرگرم کن آتش عذاران را
Газель 414نباشد الفتی با جسم، جان سینه ریشان راتپیدن مشق پروازست دلهای پریشان را
Отдельное стихотворение 417رونق ز لاله زار تو خط سیاه برداین هاله روشنی ز شبستان ماه برد
Отдельное стихотворение 418گفتار او غم از دل ناکام می برداین قند سوده تلخی بادام می برد
Газель 417ز رنجش نیست خوشتر هیچ خلقی تندخویان راچو پشت سر نباشد عذرخواهی زشت رویان را
Отдельное стихотворение 419تا چند ناگواری از اندازه بگذرد؟اوقات در شکنجه خمیازه بگذرد
Газель 419متاب از کشتن ما ای غزال شوخ گردن راکه خون عاشقان باشد شفق این صبح روشن را
Отдельное стихотворение 421کی دیدمش که گریه سر حرف وا نکرد؟رنگ شکسته راز دلم برملا نکرد
Газель 422به چشم کم مبین ای کج نظر دلهای پر خون راکه ناز خیمه لیلی است در سر، داغ مجنون را
Отдельное стихотворение 425آخر غبار خط تو گرد کساد شدجوهر به چشم آینه موی زیاد شد
Отдельное стихотворение 426خالش بلای جان ز خط مشکبار شدپرهیز ازان ستاره که دنباله دار شد
Отдельное стихотворение 427بال و پر محیط ز موج آشکاره شدگردد یکی هزار چو دل پاره پاره شد