Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
من آن بخت از کجا دارم که پیچیم بر میان توبگردم چون خط شبرنگ بر گرد دهان تو
Газель 6503خط شبرنگ با لعل لب جانان زند پهلوزهی ظلمت که با سرچشمه حیوان زند پهلو
Газель 6504زمین از اشک پرشورم به طوفان می زند پهلوز آب گوهره ساحل به عمان می زند پهلو
Газель 6507کشت بی خوشه خجالت کشد از روی درومفکن ای تیغ اجل بر من بیدل پرتو
Газель 6512از سر کوی قناعت به در شاه مروچون خسیسان ز پی مال و زر و جاه مرو
Газель 6520چه دل گشایدم از باغ و بوستان بی تو؟که شد ز تنگدلی غنچه گلستان بی تو
Газель 6521شکفتگی نشود سبز در چمن بی توبه اشک شمع زند غوطه انجمن بی تو
Газель 6522زبان چو پسته شود سبز در دهن بی توگره چو نقطه شود رشته سخن بی تو
Газель 6523ز من شکیب به قدر دل فگار بجوبه من دلی بنما بعد ازان قرار بجو
Газель 6541در خون نشست لاله ز چشم سیاه توگل گوشه گیر گشت ز طرف کلاه تو
Газель 6545ای دل گشاد کار خود از آن و این مجواین قفل را کلید ز هر آستین مجو
Газель 6548خط بر عذار ساده نباشد مباش گودرد آشنای باده نباشد مباش گو
Газель 6549از اهل حق اگر نظری یافتی بگوبی خون دل اگر گهری یافتی بگو
Газель 6550شد رعشه پیری پر و بال طلب تویک جو نشد افسرده ز کافور تب تو
Газель 6555خامش گویا بود چشم سخنگوی تونقطه بسم الله است خال بر ابروی تو
Газель 6556بوالهوس از خط نظر پوشید زان روی چو ماهخط به چشم بی سوادان می کند عالم سیاه
Газель 6557نفس ظلمانی نمی دارد محابا از گناهنیست پروا طفل زنگی را ز پستان سیاه
Газель 6558می کند دل را سیه چندان که خواب صبحگاهمی نماید آنقدر روشن شراب صبحگاه
Газель 6564تا مه روی تو پرتو بر جهان انداختهپیش هر ویرانه گنج شایگان انداخته
Газель 6569نوبهارست این به احیای گلستان آمده؟یا قیامت بر سر خاک شهیدان آمده
Газель 6570عمر خود صرف نصیحت ساختم بی فایدهدر زمین شور تخم انداختم بی فایده
Газель 6575در دل از نادان فزون صاحب هنر دارد گرهسرو موزون از درختان بیشتر دارد گره
Газель 6587مدان از بی نیازی طبع من گر سرکش افتادهکه از بی روغنی ها در چراغم آتش افتاده
Газель 6594یارب آشفتگی زلف به دستارش دهچشم بیمار بگیر و دل بیمارش ده
Газель 6595چه شبی بود که آن نرگس خواب آلودهدست در گردنم انداخت شراب آلوده
Газель 6596به ستم کی رود از جای دل غم دیده؟این سپندی است که مرگ بسی آتش دیده
Газель 6602ز رفتن تو ز جسم ضعیف جان رفتههمای از سر این مشت استخوان رفته
Газель 6613از اشک ماست پاکی دامان صبحگاهاز آه سرد ماست رگ جان صبحگاه
Газель 6614در جسم خاکسار مرا جان سوختهباشد سفال تشنه و ریحان سوخته
Газель 6616ای عالم از ظهور صفاتت عیان شدهبست و گشاد دست تو دریا و کان شده