Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ز جلوه تو دل روزگار می ریزدبنای صبر و شکیب و قرار می ریزد
Газель 3834شکوفه از افق شاخسار پیدا شدستاره سحر نوبهار پیدا شد
Газель 3835ز طرف روی تو خط سیاه پیدا شددر آفتاب قیامت پناه پیدا شد
Газель 3837اگر چنین سخن ما بلند خواهد شدزبان جرأت منصور بند خواهد شد
Газель 3838وفا طلب زجهان فنا نباید شدامیدوار به این بیوفا نباید شد
Газель 3842زچهره ات عرق شرم چشم حیران شدخط از لب تو سیه مست آب حیوان شد
Газель 3844ز برق حسن تو هر خار نخل ایمن شدز عارض تو چراغ بهار روشن شد
Газель 3846زخنده دل به لعب لعل یار مفتون شدکباب را زنمک شوق آتش افزون شد
Газель 3847رخ بهار ز ته جرعه توگلگون شدزدرد عشق تو رنگ خزان دگرگون شد
Газель 3848خوشم که خرده جان صرف یار جانی شددو روزه هستی من عمر جاودانی شد
Газель 3849اگر به بیخبری یار می توانی شدز هرچه هست خبردار می توانی شد
Газель 3851فغان که هستی ما خرج آشنایی شدبهار عمر به تاراج بینوایی شد
Газель 3860زبستگی دل آگاه شادمان باشدکه لال را ز ده انگشت ترجمان باشد
Газель 3865همیشه صاحب طول امل غمین باشدکه چین به قدر بلندی در آستین باشد
Газель 3866به چشم من گل وخار چمن یکی باشدنوای بلبل وصوت زغن یکی باشد
Газель 3867حضور روی زمین در فتادگی باشدهدف نشانه تیر از ستادگی باشد
Газель 3870سبکروان ترا نقش پا نمی باشداثر ز پاک فروشان بجانمی باشد
Газель 3877نه هرکه خواجه شود بنده پروری داندنه هرکه گردنی افراخت سروری داند
Газель 3878نه هر سخن نشناسی سخنوری داندنه هر سیاه دلی کیمیاگری داند
Газель 3882چنان که حسن ترا هیچ کس نمیداندز عشق حال مرا هیچ کس نمیداند
Газель 3891خزان رسید وگل افشانی بهار نماندبه دست بوسه فریب چمن نگار نماند
Газель 3894فلک به آبله خار دیده میماندزمین به دامن در خون کشیده میماند
Газель 3896زخنده تو گره در دلی نمی ماندتو چون گشاده شوی مشکلی نمی ماند
Газель 3899سبکروان ز خَمِ آسمان برآمدهاندز راستی چو خدنگ از کمان برآمدهاند
Газель 3915سخنوران که درین بوستان نوا سازندکباب یکدگر از شعله های آوازند
Газель 3917درین ریاض دلی را که آب میسازندچو شبنم آینه آفتاب میسازند
Газель 3922ترا ز عالم عبرت اگر نظر بخشندازان به است که صد گنج پرگهر بخشند
Газель 3928ز درد چهره محال است مرد زرد کندچه لایق است که اظهار درد مردکند
Газель 3932جمال را نگه تلخ او جلال کندحرام را لب میگون او حلال کند
Газель 3936لبش به خنده دل غنچه را دونیم کننگاه را گل رخسار او شمیم کند