Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
شود رد خلایق هرکه را الله میخواهدنگردد گرد گوهر هیچ کس تا شاه میخواهد
Газель 304تا ز چشم شوخ او در گردش آمد جامهاچون رم آهو بیابانی شدند آرامها
Отдельное стихотворение 306خوشا دردی که هر مو بر تن من در خروش آیدبه هر پهلو که غلطم ناله زخمی به گوش آید
Отдельное стихотворение 319شبنم از روی لطیف تو نظر می دزددغنچه از شرم تو سر در ته پر می دزدد
Газель 323ز زلف آه آخر روی جانان می شود پیدادرین ابر سیه آن برق جولان می شود پیدا
Газель 326اگر در دل ز سوز عشق داغی می شود پیدابه هر جانب که رو آری چراغی می شود پیدا
Газель 327عتاب و لطف می گردد ز ابروی بتان پیداکه باشد قوت بازوی هر کس از کمان پیدا
Отдельное стихотворение 332برو ای غیر به ما داغ محبت مفروشاین زر قلب به کار همه کس نتوان کرد
Отдельное стихотворение 333هر که شبها ز سر زانوی خود بالین کردغنچه سان جیب و بغل پرسخن رنگین کرد
Отдельное стихотворение 335مرغ من در بغل بیضه هم آزاد نبودآشیان هیچ کم از خانه صیاد نبود
Газель 337نه بوی گل، نه رنگ لاله از جا می برد ما رابه گلشن لذت ترک تماشا می برد ما را
Отдельное стихотворение 347چو دست خود به دعا می پرست برداردبه باغ گریه کنان تاک دست بردارد
Отдельное стихотворение 355سبکروی به صف دشمنان شبیخون زدکه نعل سیر به گلگون عزم وارون زد
Газель 358سبک از حرف بی مغزان نسازم گوهر خود رانبازم همچو کوه از هر صدایی لنگر خود را
Газель 362فرو خوردم ز غیرت گریه مستانه خود رافشاندم در غبار خاطر خود دانه خود را
Газель 363برآتش می گذارم خرقه پشمینه خود رانهان تا چند دارم در نمد آیینه خود را؟
Газель 371ز خط عنبرین زیبد نقاب آن روی دلکش رابه از خاکستر خود نیست مرهم، داغ آتش را
Газель 374به مژگان خارخار از سینه می رویاند آتش رابه یاقوت لب از رخ رنگ می گرداند آتش را
Газель 376به عزم صید چین سازد چو زلف صیدبندش رارم آهو به استقبال می آید کمندش را
Газель 377چمن پیرا اگر می دید روی چون بهارش رابه گلچینان هدر می کرد خون لاله زارش را
Отдельное стихотворение 388پیش ازین سینه ام از چاک گلستانی بودهر شکاف از دل چاکم لب خندانی بود
Газель 388مهیا در دل تنگ است برگ عیش بلبل راز خود طرف کلاه غنچه بیرون آورد گل را
Газель 389نکرد از ناله شبخیز با خود گرمخون گل رانشد روشن چراغ از شعله آواز بلبل را
Газель 395به جوش آورد باد نوبهاران خون عالم رااگر چون غنچه از اهل دلی، دریاب این دم را
Газель 396مسوز ای سنگدل از انتظار می کبابم رابه درد باده کن تعمیر احوال خرابم را
Газель 399مکن بی بهره یارب از قبول دل بیانم رابه زهر چشم خوبان آب ده تیغ زبانم را
Газель 402ز باران جمع گردد خاطر آشفته مستان رارگ ابری کند شیرازه این جمع پریشان را
Газель 411فروغ مهر باشد دیده اخترشماران راصفای ماه باشد جبهه شب زنده داران را
Газель 416محابا نیست از برق حوادث خوشه چینان رانمی گیرد گریبان شحنه کوته آستینان را
Газель 418گزیری از علایق نیست زیر چرخ یک تن رارهایی نیست زین خار شل آیین هیچ دامن را