Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
نگه دار از لب پیمانه آن لبهای میگون راکه با خون شسته است ای خونی شرم و حیا خون را؟
Газель 426ز بس اندیشه لیلی به هم پیچید مجنون رابه فکر گردباد افتاد هر کس دید مجنون را
Отдельное стихотворение 428آثار عشق در دل چون سنگ من نمانددر بیستون من اثر از کوهکن نماند
Газель 428طلایی شد چمن ساقی بگردان جام زرین رابکش بر روی اوراق خزان دست نگارین را
Газель 431به هر تردامنی منمای آن آیینه رو رامبادا زنگ خجلت سبز سازد حرف بدگو را
Газель 434سمندر کرد اشک گرم من مرغان آبی راز گوهر چون صدف پر ساخت گردون حبابی را
Газель 442به عصیان مگذران زنهار ایام جوانی رامکن صرف زمین شور، آب زندگانی را
Газель 447غنیمت دان درین وحشت سرا خلوت گزینی راکه از پوشیدن چشم است عینک دوربینی را
Газель 450خرابی باعث تعمیر باشد بینوایی راکه کوری کاسه دریوزه می گردد گدایی را
Газель 452به دل های پر از خون حرف آن زلف دو تا بگشاسر این نافه را پیش غزالان ختا بگشا
Газель 455نباشد چون تن آسانان ز خورد و خواب عیش ماز اشک و آه می گردد به آب و تاب عیش ما
Газель 456فلک پرواز سازد آه را درد گران ماپر سیمرغ بخشد تیر را زور کمان ما
Отдельное стихотворение 469رنگ من کرده به بال و پر عنقا پروازنیست ممکن که به چندین بط می آید باز
Газель 476من و مصری که شکرخیز بود خاک آنجاکوزه شهد شود حنظل افلاک آنجا
Отдельное стихотворение 482از عشق اگر لاف زنی دشمن کین باشبا بخت سیه همچو سیاهی و نگین باش
Газель 481همه کس طالب آن سرو روان است اینجاآب حیوان ز نفس سوختگان است اینجا
Газель 483خام ماندم ز می کهنه کشیدم تا دستنشود هیچ مرید از قدم پیر جدا!
Отдельное стихотворение 494من که بودم رونق کوی خرابات، این زمانآفتاب شنبه و ابر شب آدینه ام
Газель 494طالعی کو، که کشم مست در آغوش ترا؟بوسه تاراج کنم زان لب می نوش ترا
Отдельное стихотворение 498پرده بر حسن عمل از دامن تر می کشمچون صدف دامان تر در آب گوهر می کشم
Газель 497گر نبینیم به خلوت رخ چون ماه تراکسی از ما نگرفته است سر راه ترا
Отдельное стихотворение 500چون نظر بر روی آن دشمن مروت میکنماز بهار گریه گلریزان حسرت میکنم
Отдельное стихотворение 504در دل است آن کس که از نادیدنش دیوانهایمآن که ما را دربهدر دارد به او همخانهایم
Газель 505ما که در خم ننمودیم فلاطون خود راصاف سازیم درین صومعه ها چون خود را؟
Газель 509شانه گر باز کند زلف گرهگیرش رانی به ناخن شکند پنجه تدبیرش را
Газель 513وحشتی داده ز اوضاع جهان دست مراکه به زنجیر دو زلفش نتوان بست مرا
Отдельное стихотворение 515نتوان کرد به زندان بدن محصورمشیشه را می شکند زور می پرزورم
Газель 516نفس سوخته روشنگر جان است مراچون شرر، زندگی از سوختگان است مرا
Отдельное стихотворение 519دلی گرفته تر از غنچه در بغل دارمبه چشم آبله با خار بن جدل دارم
Газель 518دل پریخانه آن روی چو ماه است مرایوسفی در بن هر موی به چاه است مرا