Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
با اختیار حق چه بود اختیار ما؟با نور آفتاب چه باشد شرار ما؟
Газель 783تا چند نقشبند تمنا شویم ماآیینه دار جلوه عنقا شویم ما
Газель 788از بس سترد گرد ملال از جبین مادر زیر خاک ماند چو دام آستین ما
Газель 791رزق ملایک است نوای رسای ماچون می شود بلند نگردد نوای ما؟
Газель 798در آتشم ز دیده شوخ ستارههادر هیچ خرمنی نفتد این شرارهها!
Газель 815گلگونه چه حاجت بود آن روی نکو را؟با پیرهن گل نبود کار، رفو را
Газель 827ای خار و خس بحر ثنای تو سخنهاگنجینه گوهر ز مدیح تو دهنها
Газель 828آن کس که داد پیوند با کاه کهربا راخواهد به هم رسانید جانهای آشنا را
Газель 830چشم همیشه مستت خمار کرد ما رازلف سبک عنانت سیار کرد ما را
Газель 832بسته است چشم روشن از سیر، بال ما راچون شمع ریشه باشد در سر نهال ما را
Газель 837زهی به ساعد سیمین شکوفه ید بیضانظر به نور جمال تو مهر دیده حربا
Газель 838ز موج خویش بود تازیانه ریگ روان راچه حاجت است محرک، ز دست رفته عنان را؟
Газель 841اندیشه نبود عشق را از موجه شمشیرهاسیر چراغان می کند مجنون ز چشم شیرها
Газель 842دارند اگر سررشتهای در کف به ظاهر چنگهادر پنجه مطرب بود سررشته آهنگها
Газель 844به دوش توکل منه بار خود راولی نعمت خویش کن کار خود را
Газель 847بیخودی رفتن است دلها راهوش واماندن است دلها را
Газель 855دید ز خون دلم لاله ستان خاک راآبله دل شکست شیشه افلاک را
Газель 867دست و پا گم می کند موج سبک لنگر در آبخویشتن را می کند گردآوری گوهر در آب
Газель 868سوز عاشق کم نگردد از فرو رفتن در آباین شرر چون دیده ماهی بود روشن در آب
Газель 869موج را هر چند آماده است بال و پر ز آببی نسیم خوش عنان بیرون نیارد سر ز آب
Газель 870نیست بحر پاک گوهر را خصومت با حباباز هوای خود خطر دارد درین دریا حباب
Газель 875در شب وصل تو می لرزد دلم چون آفتابتا مباد از رخنه ای آرد شبیخون آفتاب
Газель 877اوست روشندل که با چندین زبان چون آفتابباشدش مهر خموشی بر دهان چون آفتاب
Газель 886پا منه زنهار بی اندیشه در جای غریبتوسن سرکش خطر دارد ز صحرای غریب
Газель 899رو نگهداشتن از صاف ضمیران مطلبعیب پوشیدن از آیینه عریان مطلب
Газель 901زهی ز عارض گلرنگ، خونی می نابعرق به روی تو جام شراب در مهتاب
Газель 904بهشت بر مژه تصویر می کند مهتابپیاله را قدح شیر می کند مهتاب
Газель 942از دو عالم فارغم، آزاده ای چون من کجاست؟زیر دست سایه ام، افتاده ای چون من کجاست؟
Газель 1010هر که چون پروانه بی باک، مست آتش استهر کجا پر می زند بر روی دست آتش است
Газель 1053حاصل شمشیر برق از کشت ما خون خوردن استباد دستی خرمن ما را دعای جوشن است