Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
چشم مست یار شد مخمور و مدهوشیم ماباده از جوش نشاط افتاد و در جوشیم ما
Газель 294نیست بر سبزان گلشن، دیده پر خون ماتیغ خونخوار تو باشد سبز ته گلگون ما
Отдельное стихотворение 298اگر ملک دو عالم را کند یک کاسه اقبالشهمان از حرص، چین بر جبهه فغفور می ماند
Отдельное стихотворение 299گرانخوابی که آه سرد را مهتاب می داندنسیم صبح محشر را فسون خواب می داند
Отдельное стихотворение 303حجاب بیزبانم رخصت گفتار میخواهدبرات بوسهای زان لعل شکربار میخواهد
Отдельное стихотворение 313(یک ادای نمکین در همه عمر نکردیارب این بخت مرا تهمت شوری که نهاد؟)
Отдельное стихотворение 320بوی گل مژده آشوب جنون می آردناله بلبلم از پرده برون می آرد
Отдельное стихотворение 322هر که را می نگری شکوه ز قسمت داردجز دل ما که به ناداده قناعت دارد
Газель 324در آن زلف سیه دلهای خونین میشود پیدادرین سنبلستان آهوی مشکین میشود پیدا
Отдельное стихотворение 334هر کجا از خط سبز تو سخن می خیزدموی از سبزه بر اندام چمن می خیزد
Отдельное стихотворение 339سخنی کز دهن تنگ تو برمیآیدراز غیب است که از پرده به در میآید
Отдельное стихотворение 341مگر از ناله بلبل دل ما بگشایدورنه پیداست چه از باد صبا بگشاید
Отдельное стихотворение 344کجا دماغ تو گرم از شراب میگردد؟که می ز شرم نگاه تو آب میگردد
Газель 344ز بت چون پاک سازد بت شکن بتخانه ما را؟که می روید بت از دیوار و در کاشانه ما را
Газель 346زبان برگ بود از ذکر خامش بوستانها رانسیم نوبهاران کرد گویا این زبانها را
Газель 353به دست خود کند بیدادگر بنیاد دولت راستمگر لشکر بیگانه می سازد رعیت را
Отдельное стихотворение 359غبار خط چو به عزم نبرد می خیزدز آب چشمه خورشید گرد می خیزد
Отдельное стихотворение 361مس وجود مرا درد کیمیا باشدطلای بی غش من درد بی دوا باشد
Отдельное стихотворение 367دلاوران که صف کارزار می شکنندبه خون گرم من اول خمار می شکنند
Отдельное стихотворение 369ز هر نهال به قد سرو اگر زیاده بودنظر به قامت رعنای او پیاده بود
Отдельное стихотворение 373فیض در دامن صحرای جنون می باشدخاک این بادیه آغشته به خون می باشد
Отдельное стихотворение 376سرزلف سخن آن روز به دستم دادندکه به هر مو چو سر زلف شکستم دادند
Отдельное стихотворение 385داغ سودای ترا بر دل بی کینه نهندگوهری را که عزیزست به گنجینه نهند
Отдельное стихотворение 389(چشمت که راه توبه احباب می زندساغر به طاق ابروی محراب می زند)
Отдельное стихотворение 392ماه از حجاب روی تو پروین عرق کندآیینه را شکوه جمال تو شق کند
Отдельное стихотворение 393تا چند رخ ز باده کسی لاله گون کند؟تا کی کسی شناه به دریای خون کند؟
Отдельное стихотворение 394چندان که ممکن است کسی مردمی کنددم را چرا علم کند و کژدمی کند؟
Отдельное стихотворение 405ای سنگدل عقیق تو بدنام می شودورنه مرا چه از دو سه دشنام می شود؟
Отдельное стихотворение 408گل بوی بی وفایی ارواح می دهدیادی ز کم بقایی ارواح می دهد
Газель 407فروغ حسن از خط بیش گردد لاله رویان راکه خاموشی بود کمتر، چراغ زیر دامان را