Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
عشق را در پرده ناموس دیدن مشکل استشمع را در جامه فانوس دیدن مشکل است
Газель 1040باده بی لعل لب دلبر کشیدن مشکل استتلخی از دریای بی گوهر کشیدن مشکل است
Газель 1047ریشه ما در زمین خاکساری محکم استگلبن امید ما در چار موسم خرم است
Газель 1062حقپرستی، قطره را در کار دریا کردن استخودشناسی، بحر را در قطره پیدا کردن است
Газель 1063بی سؤال احسان به درویشان سخاوت کردن استلب گشودن رخنه در ناموس همت کردن است
Газель 1072خرقه آزادگان چشم از جهان پوشیدن استکسوت این قوم از دستار سر پیچیدن است
Газель 1078هر چه دارد در خم سربسته گردون از من استمی به حکمت می خورم، جای فلاطون از من است
Газель 1079نوبهار آیینه طبع سخنساز من استبرگ گل چون عندلیبان پرده ساز من است
Газель 1086مردم بیدرد را دل از شکستن ایمن استگوشه این فرد باطل از شکستن ایمن است
Газель 1089آن که چاک سینه ام از غمزه بیباک اوستخنده صبح قیامت یک گریبان چاک اوست
Газель 1095آفتاب آتشین رخسار، داغ حسن اوستشمع یک پروانه پای چراغ حسن اوست
Газель 1099گریه مستانه من از خمار چشم توستآه من از سرمه دنباله دار چشم توست
Газель 1100کوه را پای ادب در دامن تمکین ازوستپله ناز بتان سنگدل سنگین ازوست
Газель 1109از غبار جسم حایل ها به هم پیوسته استورنه آن جان جهان با ما به هم پیوسته است
Газель 1131روزگارم تیره و بختم سیاه افتاده استگل به چشم روزنم از مهر و ماه افتاده است
Газель 1134نه همین آن سنگدل ما را فرامش کرده استمستی دارد که دنیا را فرامش کرده است
Газель 1143کوته اندیشی که طاعات ریایی کرده استخویش را محروم از مزد خدایی کرده است
Газель 1147از خط شبرنگ حسن یار صد چندان شده استکز ته هر حلقه خورشید دگر تابان شده است
Газель 1153از جوانی داغ ها بر سینه ما مانده استنقش پایی چند از آن طاوس بر جا مانده است
Газель 1158تنگ خلقی شعله دوزخ سرشتی بوده استجبهه وا کرده صحرای بهشتی بوده است
Газель 1167آن که بزم می پرستان را پریشان چیده استمجلس ارباب دانش را به سامان چیده است
Газель 1173هر نظر بازی که آن لبهای خندان دیده استبرگ عیش عالمی در غنچه پنهان دیده است
Газель 1175رتبه آزادگی در بندگی پوشیده استپله معراج در افکندگی پوشیده است
Газель 1179بوسه گاه جان ما آخر لب پیمانه استخاک ما چون درد می در گوشه میخانه است
Газель 1181هر که غافل را نصیحت می کند دیوانه استخواب غفلت برده را طبل رحیل افسانه است
Газель 1194روی کار دیگران و پشت کار من یکی استروز و شب در دیده شب زنده دار من یکی است
Газель 1196عمر شمع صبح و لطف بی بقای او یکی استعهد گل در زود رفتن با وفای او یکی است
Газель 1232شکوه ام آتش زبان گردیده است از خوی دوستآه اگر آبی بر این آتش نریزد روی دوست
Газель 1237بادپیمایی مسلسل همچو آب از بهر چیست؟می رود عمر سبکرو، این شتاب از بهر چیست؟
Газель 1259توبه همصحبتان بر خاطر ما بار نیستراه امن بیخودی را کاروان در کار نیست