Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
روح پاک من کند پاکیزه گوهر تیغ رامشک گردد خون من در ناف جوهر تیغ را
Газель 93آه باشد بِه ز زلفِ عنبرین عشاق رااشک باشد بهتر از دُرِّ ثمین عشاق را
Отдельное стихотворение 95هر کجا قامت دلدار به دعوی برخاستسرو چون زنگ ز آیینه قمری برخاست
Газель 96بر نمی آید مراد از کعبه گل عشق راهست محراب دعا از رخنه دل عشق را
Отдельное стихотворение 118زبان شانه درازست بر سر عالمبه این که خدمت زلف تو حق شمشادست
Отдельное стихотворение 146عقل را از مغز بیرون داغ سودا میبردجذبه خورشید شبنم را به بالا میبرد
Отдельное стихотворение 151مرا به نیم تبسم خراب کرد و گذشتنگاه گرم عنان را به خواب کرد و گذشت
Отдельное стихотворение 153هستی نماند و در سر پوچ آرزو بجاستمی شد تمام و نکهت او در کدو بجاست
Газель 165برگ کاهی نیست کشت نابسامان مراخوشه از اشک پشیمانی است دهقان مرا
Отдельное стихотворение 167دل بی خیال طایر شهپر بریده استبی فکر روح پای به دامن کشیده است
Отдельное стихотворение 168از پسته تو شور ملاحت چکیده استصبح صباحت از گل رویت دمیده است
Отдельное стихотворение 180می بی نمک صحبت احباب حرام استمی چیست، گر انصاف بود آب حرام است
Газель 184نیست بر خاطر غباری از پریشانی مراجامه فتح است چون شمشیر عریانی مرا
Отдельное стихотворение 195من کیم تا دست امیدم به آن دامن رسد؟این مرا بس کز رهش گردی به چشم من رسد
Отдельное стихотворение 199دل فتاد از چشم مست یار تا فرزانه شدتا ز جوش افتاد می آواره از میخانه شد
Отдельное стихотворение 226دل عاشق به جنت قانع از دلبر نمی گرددتسلی تشنه دیدار از کوثر نمی گردد
Отдельное стихотворение 236برای دیگران صد گل گشایش بر جبین داردبه بخت چشم ما صد غنچه چین در آستین دارد
Отдельное стихотворение 237مگر شمشیر او امروز آب تازه ای دارد؟که در هر بخیه زخمم زیر لب خمیازه ای دارد
Газель 236چهره ات بال سمندر می کند آیینه راخنده ات دامان گوهر می کند آیینه را
Отдельное стихотворение 250چرخ در گردش بود تا دل به جای خود بودشوق در راه است تا منزل به جای خود بود
Отдельное стихотворение 252چشم من دایم سپند آتش رخساره بودچون شرر تا چشم وا کردم دلم آواره بود
Отдельное стихотворение 253شمع دل را روشنی در وقت خاموشی بودراحتی گر هست در خواب فراموشی بود
Газель 252در نظر واکردنی گردید طی پرواز ماچون شرر در نقطه انجام بود آغاز ما
Газель 277اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم مادر زمین شور دایم دانه می ریزیم ما
Газель 288صبر و طاقت از دل بی تاب می جوییم ماحیرت آیینه از سیماب می جوییم ما
Отдельное стихотворение 291جهان را تار و پود هستی از موج خطر باشدکف این بحر خون آشام از مغز گهر باشد
Отдельное стихотворение 294همان خشک است مژگان گر به خوناب دگر غلتدنگردد رشته تر چندان که در آب گهر غلتد
Отдельное стихотворение 307ز سبزی گر برون گردون مینارنگ می آیدمرا آیینه دل هم برون از زنگ می آید
Отдельное стихотворение 330داغم از خنده بیهوده خود، می ترسمکه چو گل مدت عمرم به شکفتن گذرد
Отдельное стихотворение 331قطع امید ازان زلف دوتا نتوان کرددامن دولت جاوید رها نتوان کرد