Qara saçın ki, zülmatındadur nur,Anın adıdurur nurən-ə’lanur.

Yanağından əyan oldu ənəlhəq,Qaçan surət olar güzgüdə məstur.

Nəzirin yoxdur, ey dilbər, nəzirin,Zəhi sahibnəzər pakizəmənzur.

Mana məqsud iki aləmdə sənsənKi, sənsən cənnətü cənnətdəki hur.

Nə meydən əsrimiş nərgislərin kim,Məni əndişəsindən qıldı məxmur.

Nə müshəfdür ki, hüsnün ayətiniBəyan etdikcə əql andan düşər dur?

Vüsalın cavidani səltənətdir,Bu dövlət olmadı hər şaha məqdur.

Gəl, ey sultani-aləm, arif ol kim,Məlik mə’nidə arifdir, nə fəğfur.

Əgər nuş istər isən nişə qatlanKi, nuşu nişsiz verməz bu zənbur.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Nə qeyrətli ənəlhəqdir bu, yarəb,Ki, Mənsuru asar darına mənsur.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов