Ey Füzuli, müttəsil müxalifdir dövran mana,Qaliba, ərbabı — istedadı dövran istəməz!Füzuli

O getdi ardınca ilahi səsin,Sözü əsrin qövsü-qüzehi oldu.Dövran istəmədi, qoy istəməsin,Füzuli dövranın fatehi oldu.

O sandı istedad əzabkeşidir,El dedi: sənətin o, Günəşidir!

Doğma söz dərdlərə məlhəm olarsa,Eşqi də dənizdir — sahilsiz dəniz.Yox, yox bizdə əgər istedad varsa,Qara fəhləsiyik istedadın biz.

O, haqqın yoluyla məğrur gedərkənSalam rüşvət deyil — deyə susdular,Bildik bu gün rüşvət tüğyan edərkənBizim salama da niyə susdular?

O tənha deyildi tək də qalandaEşqin gecələri kədərli, məhzun.Dövran Füzuliyə qəddar olandaBiz kimik ki, bizə mehriban olsun?

Dərdlərin əlindən o, dağa çıxdı,Dedilər: bəxtəvər yaylağa çıxdı.

Biz bir ay yatanda xəstəxanada,Dedilər ki, yeri isti, rahətdir.Paxıllıq eylədi paxıl buna da:— Bəxtəvərin işi istirahətdir!

Dövranlar dəyişir, dəyişir zaman,Dünənin sirridir — bu günün sirri.Dünən bir dahini sevməyən dövran,Bu gün necə sevsin adi şairi?

O getdi ardınca ilahi səsin,Sözü əsrin qövsü-qüzehi oldu.Dövran istəmədi, qoy istəməsin,Füzuli zamanın fatehi oldu.

21 yanvar 2000

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О судьбе