Yerə kəhkəşan tək düşür izlərin,Ümidim əlçatmaz asimanımdırGündüz ulduzları —nurlu gözlərin,Mənim dünya boyda çıraqbanımdır.

Yağır yay günündə soyuq yağışlarElə bil payızla qohumluğu var.Durna qatarıdır — o zərif qaşlarPayızda gedərkən məni də apar.

Sinən bəzək verir tər yasəmənə,Kaman qaş qan töküb oxla sinəmdə,Nolar ki, bir dəfə deyəsən mənə,Nəbi, gəl çiçəyi, qoxla sinəmdə.

Şəfəqə boyadın yeri, göyü sən,Sənsiz sönür sanki ay, günəş, ulduz.Kiminsə dünyada sən taleyisən,Mənim ki, taleyim deyilsən, əfsus!

Özümə dost bildim dərdi, möhnəti.Söndü gözlərimdə yavaş-yavaş nur.Fəqət, dərk elədim bir həqiqətiMəncə əsil sevgi talesiz olur.

15 iyun 2000

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе