Oxucuma
Sözün nə ucası, nə alçağı var,Əziz dost, şerimi asta oxu sən.Səs-küylə özünə əl çaldıranlarSəssiz-küysüz çıxır sonra cərgədən.
Fikir ver sətirə, adi sözə də,Duyan kəs səssiz də gərək eşitsin.Sıxılma, qulağın eşitməsə də,Ürəyində oxu, ürək eşitsin.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/neriman-hesenzade-oxucuma
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Sənə qurban Azərbaycan,özün özünə qənimsən.
Şairlər ağlayacaqEvdə girovdu gəlin.tərəddüdlər içində.
Mənim taleyimi yazan ayrıdıSənə neyləmişəm it cənabları,qızışıb hürürsən məni görəndə.
Çoban ƏfqanŞair dostum Şahmar Əkbərzadə soruşdu ki, Çoban Əfqan adlı adam tanıyırsanmı? Yuxuma girmişdi, dedi Nəriman məni niyə unudub? Ona şairlik ilhamı vermişəm. Eyni yuxunu altı yaşımda ikən anam görmüşdü, o da bu sözləri mənə demişdi. Nəhayət, 1955-ci ildə onun şeirlərini dillərdən toplayıb ayrıca kitab şəklində çap etdirdim. İyirminci illərdə vəfat edib. Bizim Ağstafa rayonumun Qıraq Kəsəmən kəndində yaşayıb.*Müəllif*
Стихи других поэтов
Gecə və gündüz neçə saat eyləyir?Hər kəs tarix tutub hardan söyləyir?
GəlinSaldı ol qönçə dəhanın məni sevdaya gəlin,Necə ki gül yanağı bülbülü qovğaya gəlin,
NuxaTərif edim Nuxa yerin yerləri gülşən kimidir,Söyləyib danışmağı hər biri bir can kimidir,
EllərəMüshəf açdım, əlif gəldi falımız,Dal oldu gedəlim bizim ellərə,