Düşmən güllə yağdırırdı işığa
1941-ci ildə Leninqradda Nizaminin 800 illiyinəhəsr edilmiş gecə keçirilmişdir
Düşmən mühasirəyə almışdışəhəri.Neçə gün, neçə gecəydiinsanların bir an beləqapanmamışdıgözləri...Bu susuz, çörəksiz,yanacaqsız şəhərdə,Soyuq, ac,Odsuz, ocaqsız, şəhərdə,Bir sənət məbədindəToplaşdı alimlər, yazıçılar,Ona pərəstiş edənsadə insanlar...İşıq çıxmasın deyə bayıraPəncərə-qapını basdılar,Yaralı divarlardanNizaminin şəklini asdılarAğsaçlı, nurani bir şairİclas açdı,söz dedi,Sənətin sönməz məşəliniSəkkiz əsrdən bəriyüksəklərdə tutan,
Azərbaycan torpağınınYetirdiyiBu söz və fikir ustasına dair.“Leyli və Məcnun”, “Xosrov və Şirin”“Yeddi gözəl”,Böyük ümid, yüksək arzu,parlaq əməl.“Sirlər xəzinəsi” –Mərdlik, hünər xəzinəsi...Dahi şair bizəLeylinin sədaqətini,Fərhadın inadını, iradəsiniYadigar qoyub gedib,Sənətin sirrini,əbədi həyat badəsiniYadigar qoyub gedib.O, ən nəcib fikirlər,Ən nəcib arzular,niyyətlər şairi idi,O, dünya, bəşər şairi idi.
Danışırdı məruzəçi,Şairlər onun əsərlərindənoxuyurdu,Sonra yada saldılarDoğulub yaşadığı yurdu...Qəhrəman şəhəralqışlayırdı sənət qəhrəmanını,alqışlayırdı onunparlaq zəkasını,böyük vicdanını...Bayırda güllələr, bombalar yağırdı şəhərə,Fərhad iradəli,Leyli sədaqətli insanlarToplaşıb alqış deyirdiHəyata, sənətə, hünərə...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/nigar-refibeyli-dusmen-gulle-yagdirirdi-isiga
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Şəhərlər həyəcan içindədir,Riqqətlə titrəyir teleqraf telləri, –
ƏlvidaƏlvida, otağım, mavi dənizim,Əlvida, qumlarda görünən izim.
Dar gündə başımın üstünü aldınDar gündə başımın üstünü aldın,Əzəldən tanıyıb bilmədiyim dost.
Səninlə xoş keçən o görüşləriSəninlə xoş keçən o görüşləriÖmrümün ən şirin yuxusu sandım.
Стихи других поэтов
Gördüm hamının üzündəDərt dərdi, qəm qəmi basır,
OlsunYoldaşlarım bu gün dava günüdür,Hazırlaşın mövlam sizə yar olsun
سخت است گرچه مرگِ پدر بر پسر همیهان ای پسر مخور غم از این بیشتر همی
HekayətlərBir oğru bir parsanın evinə gəldi. Nə qədər ki, axtardı, bir şey tapmadı. Ürəyi sıxıldı. Pirhizkarın xəbəri oldu. Bir kilimi ki, onun üstündə yatmışdı, oğrunun keçdiyi yola atdı, ta naümid qayıtmasın.Gilanlı Əbdülqədir, pak olsun onun torpağı, Kəbənin hərəmində üz daşlar üstə qoyub hey deirdi: