Səni bağda görən güllər pərdə çəkdi üzünə,Reyhan zünnar bağlamağı rəva gördü özünə.

Xəcalətdən qızıl qandır qönçələrin niqabı,Utanırlar, hüsnün salıb lalələri bu gunə.

Sən ətirli saçlarını qulac-qulac açanda,Bənövşələr ismətindən köçüb getdi sürgünə.

Haray çəkən süsən-sünbül susdu, birdən lal oldu,O ərğəvan cəmalından şölə düşdü hüsnünə.

Nərgiz sənin bazarından çoxdan çəkib gözünü.Tamarzıdır, sözün varsa, yanaş şəbbu gülünə.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Nizamini dinləyəndə bülbül kəsdi cəh-cəhi,Çırpdı özün dönə-dönə bu şerin hər sözünə.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе