Джам-и Джам, глава 102
Что такое маснави?
Маснави: длинная поэма, где каждый бейт рифмуется внутри себя; обычно эпос или повесть.
هم چو شمع از غمت بسوزاندگه کشد، گاه برفروزاند
Qəm ilə şam kimi səni yandırar,Söndürər, gah da kı alovlandırar.
اعتبارت کند به هر موییبازگرداندت به هر رویی
Səni bircə tükdən asar o, bəzən,O üzə, bu üzə fırlayar həmən.
گه سرت را بکار برگیردگاه پروانه بر سرت میرد
Başını bir işlə gah qatar, gerçək,Dolanar başına gah pərvanətək.
گه بنام خودت نگار کندگاهت از ریسمان به دار کند
Sənə şöhrət verər, gah da ki ad-san.Gah da bir kəndirlə asar o dardan.
گاه با شهد همنشین کندتگاه با شاهدان قرین کندت
Gah bal süfrəsinə oturdar səni,Gah da gözəllərlə dost edər səni.
گه به بالین مردگان باشیگاه پیش فسردگان باشی
Ölənlər yanında olarsan bəzən,Gah da əlsizlərə qonaq gedərsən.
گاه خندی، ولی ز پنداریگاه گریی، ولی به صد زاری
Bəzən düşünərək çəkərsən qah-qah,Gözdən yaş tökərsən ağlayıb gah-gah.
گه سرافراز و گاه پست شویگاه ناچیز و گاه هست شوی
Sən gah ucalarsan, gah alçalarsan,Gah yoxsul, gah da ki varlı olarsan.
گاه لافی زنی ز سربازیگاهت آن زر که هست در بازی
Gah qızıb başını oyuna qoyar,Gah da qızılını özgələr soyar.
گاه زهرت دهند و گاهی نوشگه زبان آوری و گه خاموش
Gah zəhər verərlər sənə, gah şəkər,O gah natiq olar, gah sükut edər.
گاه اندر تبی و گه در تابگاه در بزم و گاه در محراب
Gah od, gah qızdırma tutar bədənin,Gah məclis, gah məscid olar məskənin.
چو ببیند که هیچ دم نزنیوندران سوز و گریه کم نزنی
Görsə artıq-əskik danışmırsan sən,Oddan, göz yaşından nalə etmirsən,
نخوری هیچ و فیض ریزانیخود نخفتی و خفته خیزانی
Yeməyib özgəyə xeyir verirsən.Yatmayıb yatmışı oyadırsan sən,
گاه در پردهای چو مستورانگه برافگنده پرده از دوران
Bəzən pərdədəsən həya edərək,Gah dövrün pərdəsin atarsan şirtək.
گاه از سوز سینه در ویلیگه ز خاصان قایماللیلی
Gah qəlb yanğısından edirsən fəryad,Gah sadiq bəndətək yatmırsan, heyhat.
سال و مه سودت از زیان باشددایمت خرقه در میان باشد
İllərlə ziyandan xeyir görürsən,Həmişə xirqəyə bürünürsən sən.
عادتت کمزنی و شب خیزیروشت بخشش و گهر ریزی
İşin az danışmaq, oyaq qalmaqdır,Peşən bəxşiş vermək, dürr paylamaqdır,
در تو هر نقش را پذیراییمتشمر به لطف و گیرایی
Səndəki hər naxış gözəldir müdam,Lütfdə, cazibədə məşhursan tamam.
مؤمنان را به پیشوایی فردکافران را به خانه سوزی مرد
Təksən möminlərə rəhbər olmaqda,Təksən kafirləri oda salmaqda.
سینه پر سوز و هیچ آهی نهدیده پر گریه و گناهی نه
Sinən alovlanır çəkmirsən bir ah,Gözlərin yaş tökür, etməmiş günah,
بشناسد که در روش رستینکند در نمودنت سستی
Görsə ki cəsursan əgər sən belə,Doğru yol göstərər sənə lütf ilə.
پرده از روی کار برگیرددل طریقی دگر ز سر گیرد
İşinin üstündən pərdəni atar,Ürək öz-özünə başqa yol tutar.
از چپ و راست عشق در تازدخانهٔ عقل را براندازد
Sağında, solunda eşq edər cövlan,Ağılın evini uçurar haman.
بر تو آن علمها وبال شودعملت جمله پایمال شود
Sənə o elmlər günah sayılar,Bütün əməllərin belə heç olar.
به صفت جوهری دگر گردیمس نماند، تمام زر گردی
Başqa bir gövhərə dönərsən özün,Mis yox, çevrilərsən qızıla bütün.
غیرت او بشست و شوی از تونهلد در وجود بوی از تو
Yuyub təmizləyər səylə səni o,Qalmaz vücudunda səndən bir qoxu.
چون ترا از تویی کند فانیبرساند به نشائت ثانی
Elə ki, sənlikdən yox edər səni,İkinci sevincə yetirər səni.
جنبش اینجا نماند و رفتارسخن اینجا نماند و گفتار
Qalmaz daha burda rəftar, hərəkət,Olmaz daha burda nə söz, nə söhbət.
نه تو آن حال باز دانی گفتنزخود آن بیخودی توانی رفت
Nə sən “bu hal nədir” deyə bilərsən,Nə bu hissizlikdən xilas olarsan.
نه کسی تاب دیدنت داردنه کس آوار شنیدنت یارد
Nə bir adam səni seyr edə bilər,Nə bir kəs səsini eşidə bilər,
هر که روی تو دید، مست شودوانکه بویت شنید، هست شود
Kim görsə uzünü, o, xumar olar,Kim ətrini duysa, o an var olar.
بر زمین بگذری، سما گردددر مگس بنگری، هما گردد
Yerə ayaq bassan, səmaya dönər,Bir milçəyə baxsan hümaya dönər.
متصل گردد این اثر در ذاتهم چو تاثیر مهر در ذرات
Zatında toplanar bax bunlar bütün,Necə ki, zərrədə aşkar olar gün.
به خلافت رسی ز یک نظرشدر زمان و زمین و خشک و ترش
Torpaqda, quruda, suda, zamandaXilafət görərsən sənə baxanda.
عشق زاید ز استقامت توعلم روحانی از علامت تو
Sən hara üz tutsan, ordan eşq yağar,Elmindən ruhani elmlər doğar.
صاحب امر و اختیار شویگاه پنهان، گه آشکار شوی
Əmir, fərman verən olarsan tamam,Gah gizli olarsan, gah aşkar müdam.
گاه با قهر و سرکشی باشیگاه با لطف و با خوشی باشی
Sən bəzən qəzəbli, hirsli olarsan,Bəzən mərhəmətli, sakit, mehriban.
در تب و تاب عشق و ظلمت و نورچون که از راستی نگشتی دور
Səni incitdisə, eşq, zülmət, nur,Doğruluq yolundan çıxmadın, odur.
نیستی بخشدت ز تاب رخشمحو گردی در آفتاب رخش
Üzünün nurundan heçlik bağışlar,Səni günəş üzü heç edər, aşkar.
به چنین دوست تحفه جان بایددل به شکرانه در میان باید
Qoy belə bir dosta töhfə olsun can,Ürəkdən şükr elə ona hər zaman.
تو ازین عهده گر برون آییدر نگر تا به شکر چون آیی؟
Bunun öhdəsindən gələ bilməsən,Şükrün öhdəsindən necə gələrsən?
یار کن شکر با شکیباییتا به زینت رسی و زیبایی
Sən şükrü səbr ilə dost, yoldaş elə,Bəlkə gözəlliyə çatasan belə.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/ovhadi-cami-cem-102
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Əbədilik qalan yoxdu,Bir gün mən də gedəcəyəm.
Xoş olsun ol könül, eşqə məkandırXoş olsun ol könül, eşqə məkandır,Var olsun ol fikir, eşqə həyandır.
Səidə xitabSəida, nuri-çeşmim, bir nəsihət daxı məndən al!Ülumə sərfi-səy et, bulhəvəslik yoluna varma!
KimdiAy ağalar ay qazılarGöy çadırda duran kimdi