بود در روم پیش ازین سر و کارصاحبی نان ده و فتوت یار

لنگری باز کرده چون کشتیپر ز سنگ و ز آلت کشتی

در لنگر نهاده باز فراخکرده ریش دراز را به دو شاخ

خلق رومش نماز بردندیبچهٔ خود بدو سپردندی

نان صاحب ز کار رندان بودگوشه بیکارشان چو زندان بود

حوریان گرد او گروه شدهرند و عامی در آه و اوه شده

جمع گشتند ازین صفت خیلیهر یکی را به دیگری میلی

ناگهان رومی غلام بارهصورتی نحس و جامه‌ای پاره

به یکی زان میانه عشق آوردعلم مصر در دمشق آورد

در نهانی انار و سیبش دادتا به تلبیس خود فریبش داد

برد روزی به گوشهٔ باغشمی‌نهاد از عمود خود داغش

خر زهٔ خویش در وعا می‌کردهر دمی بر اخی دعا می‌کرد

باغبان این بدید و گفت: ای خرپدرش را دعا کن و مادر

رند گفتا: ز هر دو بیزارمکه من این دولت از اخی دارم

حکم او تا به دست مادر بودطفل در خانه، قفل بر در بود

چون پدر پیش صاحب آوردشبه نیابت چنین بپروردش

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О вине