زلف ترا بدیدم و مشکم ز یاد رفت
زلف ترا بدیدم و مشکم ز یاد رفتهر کو به دام زلف تو اندر فتاد رفت
بر بوی باد زلف تو شب روز میکنمدردا! کز اشتیاق تو عمرم به باد رفت
روزی اگر ز زلف تو بندی گشودهامبر من مگیر، کان به طریق گشاد رفت
گفتی که: بامداد مراد تو میدهمزان روز میشمارم و صد بامداد رفت
دل را غم تو زهر جفا داد و نوش کردجان از کف تو شربت غم خورد و شاد رفت
ظلمی که از غم تو گذشتت بر سرمرخ بازکن، که آن همه عدلست و داد رفت
گر اوحدی ز دست برفت ای، پسر، چه باک؟اندر زمانه هر که ز مادر بزاد رفت
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/ovhadi-qezel-148
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О любви
Çatır son mənzilə ömrün karvanıƏlli il yol gəldik bu səhrada biz.
Nolardı məclisimiz bir dəqiqə xəlvət olaydıNolardı məclisimiz bir dəqiqə xəlvət olaydı,Deyib danışmağa cananilən fərağət olaydı.
Qəlbim o günləri unudan deyilMənə sevgimizdən bir həzin nəğmə,Bir də tənha söyüd yadigar qaldı.
NeylimBahar oldu, qurı çaylar daşalı,Sökuldu könlümün bəndi, neylim.